My Full House

Sernik z miodem i cytrusami

2012-02-19T13:23:00.000-08:00

No dobrze, skłamałam.... Oprócz malowania, rozmyślania i gotowania, podczas kończącego się właśnie weekendu upiekłam też sernik.
Miałam nieco serka ricotta (który z powodzeniem można zastąpić trzykrotnie mielonym twarogiem) i nie mogłam przecież dopuścić do tego żeby się zmarnował ;)

Przepis zaczerpnęłam z blogu Moje Wypieki , jednak przerobiłam go nieco do własnych potrzeb i składników.

Sernik wyszedł taki jak lubię - kremowy, wilgotny, delikatny, nie za słodki, z wyraźnie wyczuwalną pomarańczowo-cytrynową nutą.

Składniki na spód:

250 g herbatników mlecznych
75 g masła

Składniki na masę serową:

500 g serka ricotta
500 g twarożku kremowego (ja dałam niskotłuszczowy quark)
3/4 szklanki cukru
1/4 szklanki płynnego miodu (stały można rozpuścić w mikrofalówce)
Skórka starta z jednej dużej pomarańczy plus sok
Sok z połowy cytryny
6 jajek

Tortownicę o średnicy 26 cm owinąć folią aluminiową.

Rozdrobnić ciastka i połączyć je z rozpuszczonym masłem (na mokry piasek) Wgnieść w dno tortownicy i podpiec około 15 minut do zezłocenia w 180 stopniach. Upieczony spód ostudzić.

Serek ricotta ubić na gładko. Dodać twarożek kremowy i cukier, dokładnie zmiksować. Dodać miód i skórkę z pomarańczy, a także sok z cytrusów, wymieszać. Dodać jajka i zmiksować do połączenia.

Masę serową wylać na wcześniej podpieczony spód.

Najlepiej piec ten sernik w kąpieli wodnej - w tym celu umieścić tortownicę w brytfance, do której nalać wrzątku do połowy wysokości formy. Piec w 160 stopniach ok 1,5h, góra sernika musi być ścięta. Można przykryć od góry folią aluminową (ja piekłam 1h 15min po czym wyłączyłam piec ale sernik zostawiłam w nim aż do wystudzenia piekarnika)

Podawać schłodzony, z pomarańczami, najlepiej po nocy w lodówce (ja do dekoracji użyłam mandarynek z puszki).

Sernik popękał niestety po przełożeniu na nierówny jak się okazało talerz ;)

Smacznego :)

Remontu ciąg dalszy

2012-02-19T12:58:00.001-08:00

Na nic nie mam czasu. Poważnie.
To co miało być zaledwie przerobieniem dwóch dziecięcych pokoi przerodziło się w remont połowy domu.

Tak więc nic tylko pracuję i...pracuję.

Nie chcę się skarżyć, bo przecież nikt mnie do tego wszystkiego nie zmusza, jednak dziś wieczorem muszę chyba przyznać, że ledwo zipię.
Cała piwnica jest zastawiona drzwiami od szaf z pokojów Helenki i Olafa, malowanym TrippTrappem w kawałkach i półką dla Helenki - też w trakcie malowania. Właśnie na malowaniu spędziłam większość weekendu. Nie byłam na żadnym spacerze, nikogo nie odwiedziłam, ani nie ugościłam, a jedynie pomalowałam kilkadziesiąt kilogramów drewna o różnych kształtach i formach.

"W międzyczasie" Klara przeszła parę razy za ręce z Ciocią dom wszerz i wzdłuż, Olaf wyrwał sobie prawą dolną jedynkę i zdobył kolejne mistrzostwo w wyścigach samochodowych na PS, Helenka wykaraskała się z anginy ropnej, wszyscy razem odwiedzili Babcię i Bjarne, a ja nic tylko malowałam i malowałam mając przy tym wiele czasu na przeróżne przemyślenia.

Dużo rozmyślałam o rychłym pójściu do szkoły przez Olafa (w zeszłym tygodniu byliśmy na zebraniu w świetlicy, od której Olaf zacznie swoją szkolną karierę już 1. marca) a także o mojej pracy, w której niedługo (mam nadzieję) też się nieco zmieni ale pst...napiszę jak się uda ;)
I tak na malowaniu i rozmyślaniu, a także na przygotowywaniu obiadów na nadchodzące dni minął mi cały weekend.

Następny zaś już mogę wykreślić z życiorysu, bo będę miała dyżur...

Byle do wiosny :-)

Chrupiąco-ciągnąca krajanka czekoladowo-kokosowa

2012-02-12T12:48:00.000-08:00

Ekspresowa.

Ostatnio nie mam czasu na pieczenie.

Olaf z Helenką nie zdążyli się ubrać na sanki, a ja już miałam ciasto w piecu.
W zasadzie ciasto jak nie ciasto - taka tam krajanka. Nie wiem tylko czemu tak szybko znika ;)

Przepis, lekko zmodyfikowany, pochodzi z jednej z moich ulubionych książek:

Składniki:

125 g stopionego masła
220 g brązowego cukru
1 roztrzepane jajko
1 łyżeczka esencji rumowej
110g mąki pszennej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
2 łyżki stołowe kakao
50 g wiórków kokosowych

Polewa:

200g czekolady min 40% kakao (dałam 70%)
50 g masła
opcjonalnie łyżka wiórków do posypania (ominęłam)

Piec rozgrzać do 170 st (160 z termoobiegiem)

Formę 20x30 cm wyłożyć papierem do pieczenia pozostawiając margines 5cm wzdłuż dłuższych boków

Połączyć roztopione masło, cukier, jajko i esencję (najszybciej i najłatwiej w misie miksera). Wsiać mąkę, proszek i kakao, dodać kokos.

Masą dokładnie wysmarować przygotowaną blaszkę.

Piec 25-30 min.

W międzyczasie przygotować polewę roztapiając masło i czekoladę w kąpieli wodnej.

Po wyjęciu z pieca ciasto pokryć polewą i ewentualnie posypać wiórkami, przestudzić.

SMACZNEGO :)

Zakupy drobne :)

2012-02-11T03:41:00.000-08:00

Czasem wystarczy mały zakup aby całkowicie nas "rozchmurzyć".
Ostatnio potrzebowałam takiego rozchmurzenia, dlatego nabyłam parę rzeczy drogą kupna :-)

Zakupy, jak większość, odbyły się przez internet, a paczki przyszły w ciągu nie całych 48h. Vivat Post Denmark!

Bardzo cieszę się z kubeczków dla dzieci. Póki co kupiłam 6. Są z grubej melaminy, odporne na zarysowania, nadają się do zmywarki i mają kolory o działaniu antydepresyjnym. Serio. Kiedy odpakowałam paczkę uśmiechnęłam się od ucha do ucha. Produkuje je duńska firma Rice. Teraz rozważam zakup kilku talerzy "do kompletu".

W innym sklepie kupiłam parę drobiazgów sobie :) To jest "do domu", ale myślę, że to mnie najbardziej ucieszyły bawełniane serwetki, koszyk na pieczywo i deseczka, wszystko kopenhaskiej marki GreenGate (tak tak! Mamo, jeśli to czytasz to pewnie przecierasz oczy ze zdumienia, ale to prawda - to JA znów kupiłam serwetki bawełniane i niezmiernie się z tego cieszę!)

Teraz szukam oferty na talerze z porcelany GreenGate, tylko ceny mnie trochę porażają, ale do wszystkiego dojdziemy..
Bardzo podoba mi się ich koncepcja łączenia różnych wzorów, deseni i kolorów, dlatego myślę, że zakupy będę robiła "na raty", a potem zobaczę co wyjdzie z połączenia kilku kolekcji :)

Poza tym prace domowe cały czas w toku, dziś planuję zabrać się za malowanie Olafa krzesełka, projekt będzie dość niecodzienny, a TrippTrapp zyska całkiem nowe oblicze.
Pochwalę się (zakładając, że będzie czym ;) )

Bornholm zimą i weterynarz w zaprzęgu

2012-02-09T11:28:00.000-08:00

Od kilkunastu dni na wyspie panuje zima. Nie można jej porównywać z zimą w Polsce, bo tu zimy nigdy nie są tak srogie - za dużo wody dookoła, jednak pod koniec stycznia nawet tu nikt nie miał wątpliwości, jaka jest pora roku.

Za mną już parę wyjazdów w teren. Skłamałabym pisząc, że jest mi z tego powodu źle... Zimno owszem, ale nie źle ;)

Z wielu powodów lubię te dni, kiedy wsiadam w samochód i jadę do pacjentów (w zasadzie głównie do pacjentek ;) ) kilka, kilkanaście, a czasem i kilkadziesiąt kilometrów.

Nie lubię tylko jeździć w deszczu, kiedy jest szaro, wietrznie, mokro i słotnie. Za to bardzo lubię jeździć późną wiosną wśród kwitnącego rzepaku, kiedy żółć pól kontrastuje z błękitem nieba, latem podczas żniw, nawet jeśli wszechobecne na drogach ciągniki spowalniają dotarcie do celu, słoneczną jesienią przez piękny las Almindingen, mimo, że wiele osób twierdzi, że po tamtejszych ruinach zamku ganiają duchy (no, może nie przepadam robić tego podczas nocnych dyżurów), albo wzdłuż plaż północnego wybrzeża podczas sztormu, kiedy fale rozbijają się o skały.
Czas w samochodzie często wykorzystuję na rozmowy telefoniczne z tymi za którymi tęsknię najbardziej, ale czasem lubię też po prostu jeździć i rozmyślać o wszystkim albo...o niczym :)

Dziś także jeździłam. Od razu zauważyłam, że kiedy tylko wyjechałam z miasta, z dróg "zniknęły samochody". I nie miałam zbytnio możliwości skupienia myśli na niczym innym jak tylko pilnowaniu, żeby dojechać do celu, bo niestety mój służbowy samochód nie ma ani wysokiego podwozia ani napędu 4x4, a że wiatr hulał na całego, drogę zawiewał śnieg, a w poprzek jezdni tworzyły się białe jęzory :)

I wtedy przypomniały mi się opowieści Mojego Taty, niczym zaczerpnięte z książek Jamesa Herriota.
Uśmiechałam się więc w duchu, ciesząc, że mój zaprzęg jest ogrzewany :)

Szkoda tylko, że obory już nie ;)

Po powrocie do Rønne

Jutro też ma być wietrznie...

Ekspresowe Brownies bez mąki

2012-02-05T05:05:00.000-08:00

Wczoraj wieczorem, po paru godzinach malowania, kiedy musiałam już porzucić pędzle i zabrać się za robienie kolacji, strasznie zachciało mi się czegoś słodkiego - na gwałt ;)
Dobrze więc, że są takie przepisy jak ten. Najwięcej czasu zajęło mi roztapianie czekolady z masłem, gdyż trzeba to robić powoli, mielenie migdałów to już był moment... Nawet nie musiałam brudzić mojego miksera ;)

W rezultacie - zanim wstaliśmy od stołu po kolacji, ciasto już stygło.

Z książki Nigelli Lawson "Nigella Ekspress" - I love it!

Składniki:

250 g ciemnej czekolady (70% kakao)
250 g masła
2-3 łyżeczki esencji waniliowej
230 g cukru (najlepiej trzcinowego)
4 jaja, rozmącone
200 g mączki migdałowej*
100g posiekanych orzechów włoskich**

Rozgrzać piec do temp 170st. Formę 24x24 cm wyłożyć papierem do pieczenia pozostawiając dłuższe 2 przeciwległe boki.

Czekoladę i masło powoli roztopić w garnku na wolnym ogniu co chwilę mieszając.

Garnek zdjąć ze źródła ciepła, dodać cukier i esencję. Wymieszać i pozostawić na parę minut do lekkiego ostygnięcia.

Dodać jajka i mączkę migdałową, a na końcu orzechy. Dokładnie wymieszać.

Masę przelać do formy, wyrównać i piec ok 30 min aż na wierzchu powstanie cienka skorupka, a reszta pozostanie wilgotna.
Wystudzić. Pokroić na 16 kawałków.

Nigella sugeruje podawanie tego ciasta z lodami waniliowymi i sosem czekoladowym... Nam tak zasmakowało, że nawet nie zdążyliśmy wyjąć lodów, a co dopiero zrobić sos.

*) Ja zmieliłam migdały młynkiem, jednak nie na mączkę ale do konsystencji kaszki manny

**) Ominęłam orzechy w związku z tym, że pozostały drobinki migdałów

Smacznego :)

Update i Moje Dziewczynki :)

2012-02-04T12:46:00.000-08:00

Połowa pierwszego weekendu po powrocie do pracy za mną, ale po kolei...

Czwartek i piątek minęły w klinice.

System komputerowy już prawie opanowany, pojawili się znajomi klienci, znajomi pacjenci, miałam nawet parę "przebłysków", że dobrze jest móc zrobić coś pożytecznego, wykraczającego poza upieczenie ciasta albo zaplanowanie większych zakupów. W przyszłym tygodniu czekają mnie z pewnością pierwsze wyjazdy w teren i spotkania z hodowcami, których nie widziałam od ponad 14 miesięcy, a którzy jak słyszę, coraz częściej o mnie pytają. Nie pozostanie więc zbyt wiele czasu na sentymentalne rozmyślania i tak pewnie będzie lepiej. Dam radę. Nie mam wyjścia ;)

Weekend zaczął się pracowicie. Mimo, że byłam przekonana, że teraz zabierzemy się za dziecięce pokoje, które pilnie czekają na przeróbki (holenderskie tapety w drodze, przyjdą pewnie na początku przyszłego tygodnia), okazało się, że od razu zahaczymy też o jadalnię (fakt, to ja powiedziałam, że przemalujemy ją "przy okazji", co nie koniecznie miało znaczyć że na rozgrzewkę, ale Ole widać zrozumiał to po swojemu i już wczoraj wieczorem jadalnia gotowa była do malowania).

Może to i lepiej, bo jeśli chodzi o pokoje dzieci to i tak musimy je robić po kolei, a tak przynajmniej przemalowaliśmy dziś i jadalnie i pokój Olafa. Sciany jeszcze dosychają więc meble wciąż stoją na środku (Olaf śpi dziś na dole piętrowego łóżka w pokoju Helenki), ale jutro jadalnia znów stanie się "przejezdna".

Co do przeróbek to mam już plan na pokoje dzieci i teraz pozostaje mi tylko spokojnie go realizować. Powinno to być o tyle łatwe, że dostałam w zasadzie całkowicie wolną rękę, nawet wybór tapet na drzwi szaf nie nastręczył trudności jeśli chodzi o akceptację, jedynie z szafami w holu były kłopoty ale się udało ;)
Moja przyjaciółka, a matka chrzestna Klary - Maja - dodała mi trochę odwagi przy wyborze, a raczej jego forsowaniu ;) i teraz z niecierpliwością czekam na paczkę z Holandii.

Póki co, trzeba jednak pomalować ściany, ale po dzisiejszym dniu pozostał już tylko pokój Heleny i hol/korytarz. Can't wait :)

Przekopuję się teraz przez blogi wnętrzarskie, polskie i skandynawskie, starając się wyszukać ostatnie pomysły na dodatki. Dwa dni temu zamówiłam kilka rzeczy marek GreenGate i Rice i już się nie mogę doczekać aż przyjdzie paczka. Pochwalę się!

I ostatni wątek na ten wieczór - między jednym a drugim malowaniem jadalni zrobiłam dziś parę zdjęć Moim Dziewczynkom.

Klara póki co nie wstydzi się obiektywu, Helenka za to trochę pajacuje kiedy wyciągam aparat. Muszę to więc chyba robić częściej, bo inaczej istnieje ryzyko, że się nie załapie do Top Model w 2024 roku ;)

Po pierwszym dniu w pracy

2012-02-01T12:20:00.000-08:00

Pierwszy dzień w pracy już za mną.
9 godzin na posterunku z małą przerwą na odebranie Helenki z przedszkola o 12, bo właśnie wtedy zadzwoniła wychowawczyni, żeby powiedzieć, że Helena ZNOWU źle się czuje - jest blada, osowiała i stroni od dzieci. Dlatego odebrałam ją w południe i zawiozłam do domu, żeby zostawić pod opieką Cioci. Niestety nie udało mi się wtedy zobaczyć Klary, gdyż ta spała smacznie w wózku na tarasie mimo kilkustopniowego mrozu..

Sam powrót okazał się - zgodnie z przewidywaniami - dość ciężki. Parę razy, na początku dnia, rozkleiłam się nie na żarty, głównie na hasło "Jak się czujesz, dajesz radę?" zadawane przez moje koleżanki. Na szczęście one też mają małe dzieci, w dodatku dwie z nich przechodziły przez podobne dołki całkiem niedawno, a najbliższa mi tam dziewczyna, pielęgniarka weterynaryjna, wróciła do pracy zaledwie miesiąc temu (jej synek właśnie skończył rok).

Dzień minął mi dziś w klinice, "na miejscu", gdzie wdrażałam się w nowy system komputerowy przyjmując kolejnych pacjentów (coś na kształt "learning by doing"). Kilka minut po 17 weszłam do domu - zmęczona, głodna i strasznie stęskniona za moimi Dziećmi, szczególnie za Klarą, której nie mogłam wypuścić z objęć ani przestać całować (ku jej jawnej radości) dłuższą chwilę po powrocie.

Helenka pod wieczór poczuła się lepiej, ładnie zjadła kolację, ale jutro jeszcze nie wróci do przedszkola.

Ja za to do pracy wrócić muszę, na szczęście jutro tylko do 14, za to pewnie niedługo szefowie wyślą mnie w teren. Brrrrrrrrr....

Dla osłody...

2012-01-31T12:26:00.000-08:00

Ostatni dzień urlopu macierzyńskiego upłynął mi pracowicie. Jedyny sposób aby przeżyć....

Postanowiłam go lekko osłodzić. Na moim ulubionym blogu kulinarnym znalazłam parę dni temu przepis, który według mnie był wymarzony na taką okazję.

Dawno nie jadłam pączków. Nigdy nie robiłam. Ale lubię wyzwania, szczególnie w takie dni jak dziś.

Pączki wyszły wyśmienite.

Zabiorę je jutro do pracy.........................

Składniki (wyszly 44 sztuki)

5 szklanek mąki pszennej
2 opakowania drożdży suchych (14 g) lub 28 g drożdży świeżych
2 duże jajka
1,5 szklanki letniego mleka
1/4 szklanki letniej wody
pół szklanki drobnego cukru do wypieków
pół łyżeczki soli
1/3 szklanki masła, roztopionego
2 łyżki rumu lub ekstraktu z wanilii

Ponadto:

olej do smażenia
cukier puder do przygotowania lukru (lub polewa czekoladowa)
słodka posypka (opcjonalnie)

Mąkę pszenną przesiać, wymieszać z suchymi drożdżami (ze świeżymi wcześniej zrobić rozczyn). Dodać pozostałe składniki i wyrobić, pod koniec dodając rozpuszczone masło. Wyrabiać kilka minut (mikserem) lub kilkanaście (ręcznie), aż ciasto będzie gładkie i elastyczne (zgadnijcie JAK ja je wyrabiałam ;) ). Wyrobione ciasto włożyć do oprószonej mąką miski, przykryć i odstawić w ciepłe miejsce do podwojenia objętości (1 - 1,5 h)*

Po tym czasie ciasto wyjąć na oprószony mąką blat. Rozwałkować** na grubość około 1 cm i szklanką o średnicy około 7 cm wykrawać kółka, następnie mniejszą okrągłą foremką wykrawać dziurki. Odkładać je na blaszkę oprószoną mąką do podwojenia objętości (na około 30 minut).

Po wyrośnięciu smażyć pączki w głębokim oleju rozgrzanym do temperatury ok.175ºC, z każdej strony, do złotego koloru. Temperatura oleju nie powinna być zbyt wysoka, ponieważ szybko zbrązowieją od zewnątrz, a w środku będą surowe.

Po usmażeniu odkładać na bibułkę do odsączenia. Jeszcze ciepłe lukrować.

Lukier:

1 szklanka cukru pudru
3 łyżki gorącego mleka

Cukier puder utrzeć z mlekiem do gładkości (grzbietem dużej łyżki lub mikserem). Gęstość lukru regulować przez dodatek mleka lub cukru. Od razu ozdobić posypką***

*) Moje ciasto stało prawie 3h, ponieważ pojechałam z Mają do sklepu z używanymi meblami i... kupiłam komodę :)

**) Nie wałkowałam a rozpłaszczałam dłonią, efekt dużo lepszy

***) Ja zrobiłam porcję z białym lukrem, porcję z fioletowym i porcję z różowym (użyłam barwników spożywczych)

Smacznego. Ja zjem jeszcze jeden i idę spać. Dziś nie mogę pozwolić sobie na zbyt krótki sen...

Not good...

2012-01-30T12:55:00.000-08:00

Kilkugodzinna Klara

Oj niedobrze niedobrze... Strasznie mi źle z tego powodu, że już przedostatni dzień stycznia... To znaczy, że za chwilę wracam do pracy. For good.

Not good...

Popłakałam sobie dziś rano tuląc w łóżku Naszą Małą K... Wspominając wszystkie te cudowne chwile razem odkąd pojawiła się w naszym życiu... Pierwsze dni, wizytę Mamy, letnią wizytę Taty, pierwszy wyjazd do Polski, wspólny Paryż, chrzciny i dom pełen gości, ostatnie święta...

Dwa dni temu skończyła 9 miesięcy, ma dwa zęby, staje już coraz częściej bez trzymanki i nie poddaje się mimo niepowodzeń, mruży oczka śmiejąc się do mnie, gada "dada, mama, baba, pfyyyy"...

....

Smutno mi...

Na blogu zaległości...

Od paru dni nic nie piekę...

W domu harmider...

Dalej nie mogę spać...

Jeszcze jutro...

Ehhhhhhh.... Dobranoc...

Insomnia...

2012-01-27T00:02:00.000-08:00

Od kilku dni nie mogę spać... Bez względu na to czy kładę się o 22 czy po północy, sen jakoś nie chce przyjść... Wszystko chyba przez natłok myśli, a ostatnio najwięcej umysłowych łamigłówek dostarcza mi temat przeróbki dziecięcych pokoi.

Wieczorami przekopuje się przez strony sklepów internetowych oferujących tapety, lampy, materiały, dodatki, gałki do szuflad, a także przeróżne blogi dekoratorskie... Nic dziwnego, że potem w głowie aż huczy od myśli.

Wczoraj wreszcie dokonałam większego zakupu i zamówiłam tapety w świetnym holenderskim sklepie, miałam więc nadzieję, że w związku z tym wreszcie zasnę spokojnym snem kiedy tylko przyłożę głowę do poduszki, ale znów się nie udało i kiedy ostatni raz spoglądałam na zegarek było grubo po pierwszej. Do tego Klara gorzej dziś spała i wstawałam do niej potem jeszcze parę razy. Myślę, że to wina rosnących wciąż zębów... własnie wyżyna się druga górna jedynka, już połowa jest :)

No ale jest jeden plus tego mojego "umysłowego zamieszania" związanego z nadchodzącymi przeróbkami w domu.... nie mam czasu rozmyślać o tym jak bardzo mi źle z powodu kończącego się właśnie macierzyńskiego... A do pracy wracam już za 5 dni......

Lamingtony

2012-01-24T07:52:00.000-08:00

Już od dłuższego czasu "zasadzałam się" na ten przepis, bo bardzo mnie zaintrygował choć wielu pewnie może wydać się banalny.

Lamingtony wywodzą się z Australii, a nazwę swoją zawdzięczają podobno Lordowi Lamington, który był Gubernatorem Queensland pod koniec XIXw.

Ciasto to to nic innego jak kawałki biszkopta zanurzane w ciekłej polewie kakaowej a następnie obtaczane w wiórkach kokosowych.

Coś innego, słodkiego a jednocześnie lekkiego, dla miłośników wiórków kokosowych z pewnością warte wypróbowania.

Biszkopt:

6 jaj
150 g cukru pudru
50 g mąki kukurydzianej
125 g mąki pszennej (najlepiej tortowej)
1 łyżeczka proszku do pieczenia

Polewa:

640 g cukru pudru
50 g kakao
20 g masła
250 ml mleka
200 g wiórków kokosowych

Piec rozgrzać do temp 180st. Natłuścić prostokątną blaszkę o wymiarach 20x30cm i wyłożyć ją papierem do pieczenia pozostawiając 5 cm zapas wzdłuż dłuższych boków.

Jaja ubić w misie miksera na gęstą jasną masę, ok 10 min (I love my KitchenAid!), następnie stopniowo dodać przesiany cukier puder, mieszając do rozpuszczenia po każdym dodaniu. Trzy razy przesiać oba rodzaje mąki z proszkiem i powoli wmieszać do masy jajecznej. Delikatnie wylać na przygotowaną blachę, piec 35 min.

Po wyjęciu z pieca natychmiast wyjąć z formy (łapiąc za pozostawiony po bokach papier) i wystudzić na kratce.

W międzyczasie przygotować polewę: przesiać cukier i kakao do średniej żaroodpornej miski, którą następnie należy umieścić nad kąpielą wodną, dodać mleko oraz rozpuszczone masło i podgrzewać mieszając aż polewa będzie jednolita i aksamitna.

Ostudzony biszkopt pokroić na 16 sześcianów* , zanurzać w polewie i obtaczać w wiórkach**, odłożyć na kratkę do zastygnięcia.

*) ja jedną połowę ciasta pokroiłam na 8 (przepisowych) kawałków, a drugą na 16 (połowę mniejszych - z myślą o dzieciach)

**)) Biszkopt mocno zasysa polewę, która jest dość rzadka - tak ma być. Efekt jest taki, że po przekrojeniu widać w środku jasny biszkopt, potem czekoladową obwódkę a na końcu kokosową posypkę

Smacznego

Przenosiny x 3

2012-01-23T11:56:00.000-08:00

Podczas zakończonego weekendu w naszym domu rozpoczęły się poważne, skomplikowane i wymagające więcej pracy niż by się wydawało, manewry przenosinowe wszystkich dzieci.

Już jakiś czas temu wymyśliłam, że aby optymalnie wykorzystać pokoje dla dzieci, potrzebna będzie roszada polegająca na tym, że Klara dostanie pokój po Helence, którego nie trzeba będzie w żaden sposób zmieniać, Olaf pokój po Cioci, która przeniesie się do nowego pokoju na dole, nie tak jasnego, ale dużo większego i z pewnością bardziej "przyjaznego" w miesiącach letnich, a Helenka zamieszka w dotychczasowym pokoju Olafa, który jest największy (szczęściara!).

W prawdzie wstępnie chciałam z tym wszystkim jeszcze trochę poczekać, głównie z przyczyn finansowych, aby najpierw przemalować, przemeblować i przerobić pokoje Olafa i Heleny, ale ponieważ wspólne spanie z Klarą, niemalże od północy każdego dnia, zaczęło mi się dawać we znaki, postanowiliśmy (a w zasadzie Ole postanowił, a ja się poddałam), że dzieci poprzenosimy już teraz, a pokoje będziemy wykańczać sukcesywnie, w miarę napływu środków.

Sama podświadomie odkładałam tę decyzję i doskonale wiem dlaczego... To kolejny "krok milowy".

Za każdym razem - najpierw z Olafem a potem z Helenką, mocno przeżywałam opuszczenie sypialni przez maluchy i wiedziałam, że tym razem nie będze inaczej... I znów...niby wiem, że taka kolej rzeczy, że to tylko dobrze, że dzieci rosną i usamodzielniają się, ba! - nawet wiem, że powinnam się cieszyć tym, ze mamy tyle miejsca, że każdy - Olaf, Helena, Klara, Ida z Jonem i Ciocia mają swoje pokoje, ale.... Serce nie zawsze idzie w parze z rozumem i nie potrzeba reklam Telekomunikacji Polskiej S.A żeby się o tym przekonać.

Suma sumarum, w zeszłą sobotę, Olaf został ulokowany u Cioci, która sprowadziła się na dół, dumna Helenka otrzymała lokum z piętrowym łóżkiem, a Klara.... Nasza Mała K... zasnęła w swoim nowym pokoju po starszej siostrze...

Noc była spokojna, chodziłam do Klary tylko dwa razy, ale budziłam się wielokrotnie, aby zobaczyć, że to jednak prawda, że łóżeczlo z moją małą Myszką już nie stoi zaraz obok...

Poniżej parę zdjęć Olafa, i jego lokum w stanie przejściowym, zanim je przerobimy "pod nowego lokatora".

Drzwi od szaf i naklejki przeprowadziły się razem z Olafem

Ciasto karmelowe z brzoskwiniami

2012-01-22T05:40:00.000-08:00

Chyba już czas na kolejny przepis...

W prawdzie dzieci życzyły sobie jakieś ciasto z czekoladą, ale po niedawnych grzechach sezonu świątecznego postanowiłam dla odmiany upiec coś z owocami.
Ciasto to nie jest jednak lekkie i puszyste a raczej zbite i kleiste, podobnie jak pozostałe propozycje z rozdziału "Sticky" pochodzącego z książki "Cakes and Slices" Murdoch Books.

Bardzo nam przypadło do gustu i po jednym posiedzeniu zniknęła połowa. Nie wiem czy reszta dortwa do jutra :)

Składniki:

250 g miękkiego masła
60 g brązowego cukru
825 g puszka brzoskwiń w syropie
250 g cukru pudru, przesianego
3 łyżeczki drobno startej skórki z cytryny
3 jajka w temperaturze pokojowej, roztrzepane
310 g mąki pszennej
2 łyżeczki proszku do pieczenia (przesianego z mąką)
250 g jogurtu naturalnego w temperaturze pokojowej

Piec rozgrzać do temp. 180 st (160 z termoobiegiem). Natłuścić spód tortownicy o średnicy 23 cm i wyłożyć go papierem do pieczenia.

50 g masła rozpuścić i rozprowadzić je na spodzie tortownicy a następnie równomiernie rozsypać na nim brązowy cukier.
Odsączyć brzoskwinie z zalewy, rezerwując łyżke stołową syropu.
Owoce ułożyć na cukrze płaską stroną do góry.

W misie miksera utrzeć cukier puder z pozostałym masłem i skórką cytrynową, aż masa stanie się blada i puszysta (5-6min). Dodać jajka po jednej sztuce, ucierając dokładnie po każdym dodaniu. Na koniec, przy użyciu metalowej łyżki, wmieszać na zmianę mąkę i jogurt, w dwóch partiach, a na końcu łyżkę syropu.
Masę rozprowadzić łyżką na owocach, wyrównać.

Piec przez 1 godz 20 min, albo do momentu kiedy patyczek włożony w środek ciasta pozostanie po wyjęciu czysty.

Po wyjęciu z pieca pozostawić w tortownicy przez 30 min a następnie wyłożyć na talerz, spodem do góry.

Smacznego :)

Moja nowa kuchnia i wymarzony nabytek

2012-01-20T13:34:00.000-08:00

Niedługo w naszym domu zajdzie wiele zmian, o których wkrótce będę się z pewnością rozpisywać na blogu, ale zacząć muszę chyba od "mojego kopoju" jak to mówi Helenka - czyli od kuchni, bo tu już się wiele zmieniło.

Ze względu na - po raz kolejny - powiększającą się rodzinę, czyli przyjazd Cioci, jak i fakt, że od jakiegoś czasu Klara nie siedzi już "w drugim rzędzie", przy dotychczasowym ustawieniu stołu w kuchni zaczynało robić się ciasno, a jak jeszcze dodamy weekendy podczas których przyjeżdżają Ida i Jon, wygodne posadzenie wszystkich domowników stawało się niemożliwe. Dlatego postanowiłam, że przestawimy stół obracając go o 90 stopni i znajdziemy wszystkim nowe miejsca. Na szczęście kuchnia jest dość duża i taka zmiana nie spowodowała żadnych niedogodności. Tylko na początku przyzwyczaić się było dość trudno ;)

Oprócz wymyślenia nowego porządku w kuchni, z końcem zeszłego roku miałam jeszcze jedną zagwostkę.

Musiałam podjąć NIEZWYKLE ważną decyzję, a mianowicie wybrać kolor miksera KitchenAid...

Ludzie miewają różne marzenia - jedni safari, inni motocykl albo wyjazd na misję pokojową (ciiiii....), a ja od wielu lat marzyłam o mikserze Artisan. Ot i tyle!

Dlatego parę miesięcy temu postanowiłam, że już najwyższy czas aby zrobić wszystko by owe marzenie spełnić, a że byłam ostatnimi czasy wyjątkowo grzeczna - napisałam list do świętego Mikołaja i jedynym, "drobnym" detalem jaki mi pozostał, było zdecydowanie jaki kolor miksera mam wybrać...

Bez wstydu przyznaję, że podjęcie decyzji zabrało mi wiele dni i...nocy, bo każdy kto widział paletę barw KitchenAid wie, że to nie może być prosta sprawa ;)

Pomysły miałam róóóóóóóóóóżne, od karmelkowej czerwieni, przez kobalt, kawior aż do słonecznikowej żółci, ale jakoś nie mogłam się zdecydować. Wysłałam nawet mojego sekretnego szpiega do salonu wystawienniczego w Warszawie aby zasięgnąć dodatkowej porady (tutaj miałam do dyspozycji tylko katalog i trzy najbardziej popularne, aczkolwiek wykluczone przeze mnie kolory w lokalnym sklepie). Teoretycznie miałam dużo czasu, bo do wyjazdu i świąt był miesiąc (po rozeznaniu się w sytuacji postanowiłam postawić na sprawdzoną przez wiele osób firme - oficjalnego importera KitchenAid w Polsce, szczególnie, że w świątecznej promocji oferowano tam dodatkowe akcesoria w cenie miksera), ale nagle okazało się, że promocja wygasa DZIś i...musiałam się zdecydować.

W rezultacie, w wigilijny wieczór,dostałam mój wzmarzony mikser w kolorze waniliowym czyli iskrzącym migoczącymi drobinkami lukrze ;)

Zrobiłam mu miejsce w kuchni jeszcze przed wyjazdem do Polski, ale żeby dopełnić pomysłu o zmianie wizerunku "mojego kopoju", potrzebowałam jeszcze dwóch zmian....

I tak, moja kuchnia z takiej:

Zamieniła się w taką:

Teraz mogę zabrać się za pichcenie

:)

Powrót do domu, zęby i przejęcie pałeczki przez Ciocię

2012-01-19T12:51:00.000-08:00

Po bardzo długich świąteczno-noworocznych wojażach wróciłyśmy na wyspę.

Ostatnie dni w Polsce były bardzo przyjemne aczkolwiek dość wyczerpujące ze względu na to, że Klarę męczą zęby, które idą, idą i wyjść nie mogą...

Wreszcie, 11.stycznia, wyszedł pierwszy - prawa GóRNA (!) jedynka :) Okupiony był parodniodniowymi stanami podgorączkowymi, złym humorem, płaczem i niepokojem, ale wreszcie jest! Kolejne jedynki w drodze, od kilku dni już bez podwyższonej temperatury i w domowych okolicznościach.

Z naszym powrotem wiąże się pewna zmiana, bowiem od tej pory opiekę nad Klarą w ciągu dnia całkowicie przejeła Ciocia Irena, która tuż po świętach wróciła razem z Ole, Olafem i Helenką do domu.

Wszyscy już bardzo za nią tęskniliśmy, no może wszyscy z wyjątkiem Klary, która w zasadzie wcale Ireny nie znała, bo Ciocia wyjechała do Polski kiedy Klara miała 15 dni.

Nie miałam jednak najmniejszych wątpliwości, że obie panie od razu przypadną sobie do gustu. Tak się też stało.

I mimo, że mam do Ireny pełne zaufanie i cieszy mnie fakt iż kolejne moje dziecko będze miało doskonałą, troskliwą i pełną uczucia opiekę, kiedy wczoraj Irena zabrała Klarę pierwszy raz na długi spacer, tym samym zostawiając mnie w domu zupełnie samą, poczułam straszny smutek i miejsca sobie znaleźć nie mogłam... Jak to? Gdzie jest Moja Mała Córeczka??
Poczułam, że muszę coś zrobić aby zająć głowę, bo inaczej pewnie bym usiadła i płakała.

Nie wiem, może przesadzam... Może to NIC TAKIEGO, że czas biegnie i dzieci rosną i nie powinnam się tak udręczać myślą o tym, że posiadanie takiego maluszka już nigdy mi się nie przydarzy?

A może zasłużyłam na chwilę słabości i mogę nie czując wstydu uronić pare łez.....

Krajanka karmelowo - czekoladowa z orzechami laskowymi

2012-01-01T13:04:00.000-08:00

Już od dłuższego czasu chciałam ją zrobić, jeszcze będąc w domu kupiłam orzechy laskowe, ale przyszła pora pieczenia piernika i innych ciast świątecznych i musiałam ten "projekt" odłożyć.
Nie czekałam jednak długo i kiedy tylko się zorientowałam, że potrzebne "nowe ciasto" na Sylwestra - od razu wiedziałam co to będzie.
Przyznam nieskromnie, że sama jestem niezmiernie pozytywnie zaskoczona rezultatem. Krajanka, bo to w zasadzie nie jest "ciasto" jest niezwykła. Najpierw czekoladowy spód, potem warstwa miękkiego, ciągnącego karmelu podobnego do krówki, w którym zatopione są prażone orzechy laskowe, a na koniec polewa z przepysznej ciemnej czekolady.
Słodkie? TAK
Dobre? Mmmmhmmm...
Dietetyczne? Oj nieeee
Na szczęście to mój jedyny sylwestrowy grzech więc sobie odpuszczam :)

Przepis pochodzi z "The Australian Woman's Weekly" - "Traybakes and Slices", lekko zmodyfikowany

Składniki:

200 g masła
pół filiżanki (50 g) kakao
2 filiżanki (440 g) miękkiego brązowego cukru
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego (ew.1 saszetka cukru wanilinowego)
2 jajka, roztrzepane
1,5 filiżanki (225 g) mąki
200 g dobrej czekolady deserowej
90 g masła

Nadzienie karmelowe:

220 g masła, w kawałkach
140 g drobnego białego cukru
2 łyżki płynnego miodu
1 puszka słodzonego mleka skondensowanego
200 g orzechów laskowych

Najpierw przygotować orzechy - umieścić je na blasze pokrytej papierem do pieczenia i wstawić na 10 minut do piekarnika nagrzanego do 200st. Po uprażeniu przetrzeć wilgotną szmatką w celu usunięcia cienkiej brązowej osłonki.

Piec ustawić na 170 st (150 st z termoobiegiem). Natłuścić blaszkę o wymiarach 20x30cm i wyłożyć ją papierem do pieczenia, pozostawiając więcej papieru wzdłuż dłuższych boków

200 g masła roztopić w rondlu, dodać kakao i brązowy cukier, ogrzewać aż do rozpuszczenia, przelać do misy miksera.

Dodać ekstrakt waniliowy, jajka oraz przesianą mąkę, utrzeć na gładką masę, przełożyć do formy, wyrównać i piec bez przykrycia 20 minut. Po upieczeniu 10-15 minut przestudzić.

W tym czasie zrobić nadzienie karmelowe.

Wszystkie składniki umieścić w garnku o grubym dnie, lekko rozgrzać do momentu aż całe masło się rozpusci a następnie zwiększyć grzanie pod garnkiem do średnio mocnego i stale mieszając gotować aż masa uzyska ciemny karmelowy kolor.

Zdjąć ze źródła ciepła, wmieszać uprażone uprzednio orzechy.

Gorącą masę karmelową równomiernie rozprowadzić na przestudzonym spodzie a następnie umieścić w chłodnym miejscu aż do stężenia (pół godziny).

Uzyskana krajanka będzie wtedy wyglądać tak:

Przygotować polewę rozpuszczając masło i czekoladę w kąpieli wodnej i mieszając do dokładnego połączenia. Rozprowadzić na karmelu. Schłodzić do stężenia.

Najlepiej kroić wyjętą na papierze z formy, schłodzoną, ostrym nożem aby polewa zbytnio nie popękała, a przed podaniem odczekać kwadrans, żeby warstwa karmelowa stała się plastyczna i ciągnąca.

Smacznego :)

Sylwester 2011

2012-01-01T12:12:00.000-08:00

Sylwester 2011 już za nami.

Spędziliśmy go w "podgrupach" - Tata z Helenką i Olafem oraz ciocią Ireną w domu, a ja z Klarą, Babcią, Dziadkiem oraz Ciocią Bożenką i Wujkiem Januszem w Świbnie.

O żadnych ekscesach mi nie wiadomo ;)
Jeden Alka Seltzer o poranku postawił mnie na nogi.
To jest Alka Seltzer i Klara ;)

WSZYSTKIM STAŁYM CZYTELNIKOM A TAKŻE GOŚCIOM MOJEGO BLOGA, CHCIAŁABYM ZŁOŻYĆ NAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA NOWOROCZNE.
PRZEDE WSZYSTKIM ZDROWIA. RESZTA SIĘ UŁOŻY

Pozdrawiam serdecznie
Kasia

Świąteczny wyjazd do Polski

2012-01-01T12:00:00.000-08:00

Nie pisałam jakiś czas, a wszystko za sprawą naszego wyjazdu na Święta.

Dzieci już od dawna nie mogły się doczekać. Codziennie pytały kiedy popłyniemy promem do Babci i Dziadka, a Olaf nawet odliczał dni: "jeszcze tylko osiem razy pójdziemy do przedszkola i będziemy jechać do Polski, wiesz Helenko?"
Bardzo tez czekali na śnieg, gdyż parę miesięcy temu usłyszeli, ze popłyniemy jak będzie zima i spadnie śnieg. Na szczęście dla nas - rodziców - śniegu nie było, dzięki temu podróż nie była stresująca a tylko długa, a dzieci, cóż... cieszyły się niezmiernie, mimo faktu, że aura okazała się wybitnie nie zimowa :)

Z Ronne wypłynęliśmy o 6:30 rano, żeby o 8:00 być w Ystad, ale prom Karlskrona - Gdańsk mieliśmy dopiero o 21. Dlatego początkowo pojechaliśmy w przeciwnym kierunku, do Malmoe, gdzie spędziliśmy wiekszość dnia w IKEA i innych centrach handlowych, a dopiero późnym popołudniem ruszyliśmy w stronę promu.

Sam rejs był spokojny, a kabina ogromna i komfortowa (gdy na początku października kupowałam bilety nie było już kabin rodzinnych więc zamówiłam taką dla inwalidów). Olaf i Helenka byli przeszczęśliwi, że pozwoliliśmy im spać na górnych kojach, Klara dostała "swoje" łóżeczko (choć jeszcze grubo przed północą była u mnie) i spokojnie dotarliśmy do portu w Gdyni. Dojazd do Świbna zabrał nam już tylko 55 minut i 23. grudnia o 9 rano byliśmy w domku.

O Bożym Narodzeniu mogłabym pisać długo...
Było przemiło, bardzo smacznie, rodzinnie, choć nie idealnie, bo najpierw okazało się, że Robert się rozchorował i nie dojedzie do nas w pierwszy dzień świąt (miał przyjechać ze swoją mamą), a w Wigilijną noc Helenka zaczęła gorączkować, noc później okropnie kaszleć i całe święta dostawała na zmianę leki przeciwgorączkowe i diphergan. W związku z tym była bardzo "grzeczna", ale ja martwiłam się, że to się może źle skończyć. Helena dużo chorowała od jesieni i jej niewielki organizm coraz gorzej radzi sobie z każdą kolejną infekcją..

W związku ze złym samopoczuciem Helenki dzieci przez cały pobyt w Polsce w zasadzie nie wychodziły na dwór. Wyjątkiem był drugi dzień świąt kiedy wspólnie odwieźliśmy Olgę na pociąg, a dwa dni później - 28. grudnia, zabrałam Olafa do Gdańska gdzie spędził parę godzin z Ciocią Bożenką podczas gdy ja robiłam zakupy, a Ole z Helenką odpoczywali w domu po kolejnej "przekaszlanej" nocy.

Ciocia zabrała Olafa do Kościoła Świętej Trójcy aby mu pokazać ruchomą szopkę i na Długi Targ - zobaczyć gdańską choinkę. Bardzo mu się podobało, czego nie umniejszał fakt, że na Starówce dostał ogromnego lizaka, a po powrocie do Cioci - aż DWA (!) serki Danio, które uwielbia ;)
Właśnie od tego są Ciocie i Babcie, prawda?

29. grudnia Ole zabrał Olafa i Helenkę wraz z Ciocią Ireną, (która wraca do nas na dłużej :) ) w podróż powrotną na wyspę, podczas gdy ja z Klarą, zostałam jeszcze na parę dni u Rodziców, aby wkrótce ruszyć do Olgi.

1. lutego wracam do pracy i bardzo chciałam wykorzystać fakt, że jestem w Polsce, aby spędzić nieco więcej czasu z rodziną i długo niewidzianymi przyjaciółmi zanim czeka mnie powrót do szarej codzienności.

Przyznam szczerze, że na samą myśl o powrocie do pracy przechodzą mnie ciarki i wcale nie dlatego, że nie chcę pracować albo nie lubię tego co robię - wręcz przeciwnie - powoli czuję, ze powrót "do ludzi" (i zwierząt!) dobrze mi zrobi, ale sama myśl, ze TEN OKRES z Maluszkiem w domu już się kończy i NIGDY nie wróci, sprawią, że robi mi się strasznie strasznie strasznie smutno.... STRASZNIE!

Póki co pozostaje mi się cieszyć ostatnimi beztroskimi tygodniami z Klarą w Polsce. Olaf i Helenka są pod troskliwą opieką. Zaraz po powrocie Helenka trafiła do lekarza, który zdiagnozował zapalenie oskrzeli i ucha środkowego. Moja Myszka jest już po 4 dawkach penicyliny i czuje się dużo lepiej. Pierwszy tydzień 2012 roku spędzi z Ciocia w domu.

A oto trochę świątecznych zdjęć:

Babcia i Dziadek z wszystkimi wnukami


Klara z Dziadkami przy choince

Olaf po wigilijnych przystawkach :)

Olga z chrześniakiem

Raz jeszcze z najmłodszą wnuczką

Babcia i chora Helenka w 1. dzień świąt

Oj jak lubimy tak jadać!


Moje duże dzieci :)

Ciekawe kto komu bajki wciska ;)

Skrzydlata Moja

Chciałabym bardzo bardzo bardzo mocno podziękować moim Kochanym Rodzicom za CUDOWNE święta!

Bardzo Was kocham

Sarnina w winie

2011-12-19T13:18:00.000-08:00

Pyszne, proste aczkolwiek czasochłonne danie, w sam raz na długie, zimowe wieczory. Tu wersja z sarniną, której na wyspie mamy pod dostatkiem, ale równie dobrze można je też przygotować na bazie wołowiny lub w wersji mieszanej.

Do tego koniecznie pure z ziemniaków! ;)

Składniki (na 8 osób):

1 kg mięsa pokrojonego w grubą kostkę
50 g margaryny do smażenia
4 kostki bulionowe wołowe
4 kostki bulionowe grzybowe
3-4 liście laurowe
ziele angielskie
2-3 łyżki mąki
800 g pieczarek, pokrojonych w ćwiartki
2 większe cebule pokrojone w ósemki albo ok 10 szalotek, przepołowionych
2 łyżki oleju i 25 g masła
4-5 marchwi pokrojonych na skos w wieksze kawałki
300 g drobnego zielonego groszku (z puszki lub mrożonego)
6 ogórków konserwowych pokrojonych w grubsze plastry
butelka czerwonego wytrawnego wina
sól i pieprz

W dużym garnku (mój ma ponad 7l) dobrze rozgrzać margarynę i przesmażyć mięso aż będzie równomiernie brązowe. Doprawić solą i pieprzem. Zmniejszyć ogień, oprószyć mąką, przemieszać, wlać bulion (w osobnym naczyniu wszystkie kostki zalać 1500 ml wrzątku, rozpuścić), pól butelki wina, dodać liść laurowy i ziele angielskie.

Na patelni, na maśle z olejem przesmażyć pieczarki, doprawić je solą i pieprzem, a następnie zeszklić cebulę, dodać do mięsa, dusić pod przykryciem 1,5-2 godziny, od czasu do czasu dokładnie mieszając i w miarę gęstnienia sosu dolewając wino.

Kiedy mięso będzie "prawie miękkie", dodać marchew, dusić jeszcze ok 45 minut, dodać ogórki i groszek, dodusić do miękkości mięsa.

Doprawić solą i pieprzem, w razie potrzeby sos zagęścić odrobiną mąki kukurydzianej rozprowadzonej zimną wodą.

Pure ziemniaczane:

1,5-2 kg obranych ziemniaków (byle nie młodych!)
125 g masła
400 ml mleka
szczypta tartej gałki muszkatołowej
sól

Ziemniaki ugotować w osolonej wodzie, zlać wodę, ale nie odparowywać. W osobnym rondlu masło podgrzać z mlekiem, dodać tartą gałkę.

Gorące ziemniaki utłuc albo przepuścić przez ręczną praskę do ziemniaków. W kilku porcjach dolać gorące mleko z masłem, za każdym razem dokładnie mieszając aż pure stanie się lekkie i puszyste.

Smacznego :)

Ciasto pomarańczowo-marcepanowe z czekoladą

2011-12-19T12:16:00.000-08:00

Podczas świątecznej wizyty u mojej teściowej, wpadł mi w ręce przepis na to oto ciasto, wycięty z jakiegoś starego duńskiego czasopisma dla kobiet, a ponieważ był już wypróbowanz przez Illonę, wiedziałam że mogę śmiało robić.

Idąc za radą starszej pani, zrobiłam od razu z podwójnej porcji, a tuż po wystygnięciu oba kawałki podzieliłam na pół, owinęłam folią, włożyłam do woreczków i..zamroziłam. Potem wystarczy je już tylko wyjąć z zamrażarki na 2-3 godziny przed podaniem i odmrozić w temperaturze pokojowej.

Składniki:

250 g miękkiego masła
250 g cukru
4 jajka
250 g mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
50 ml soku z pomarańczy
2 łyżeczki skórki otartej z pomarańczy
150 g marcepanu, startego na tarce o grubych oczkach
100 g startej/posiekanej czekolady deserowej

W misie miksera utrzeć masło z cukrem na białą, puszystą masę. Wbić jaja, po jednym, dokładnie mieszając po każdym dodaniu, wsiać mąkę z proszkiem. Następnie dodać skórkę, sok, marcepan i czekoladę i delikatnie, ale dokładnie wymieszać.

Foremkę do keksu o pojemności 1,5l wyłożyć papierem do pieczenia, przełożyć do niej masę, wyrównać.

Piec na najniższym poziomie piekarnika w temp. 175st przez około godzinę.

Przed podaniem posypać cukrem pudrem.

Smacznego :)

Zaległości... Chora Klara

2011-12-19T10:46:00.000-08:00

Od paru dni nie pisałam a wszystko zaczęło się od tego, że Klarę coś dopadło... W połowie zeszłego tygodnia zaczeła gorączkować, innych objawów było brak. Postanowiłam poczekać..

Jedna doba, druga... 39,4 - 39,8, po paracetamolu i ibuprofenie spadało do 38,5 ale czopki musiałam podawać co 5-6 godzin.
Humor miała przedni, tylko apetyt niewielki, jadła głównie ode mnie, ciepła kaszka była nie do przełknięcia, zimne owoce jako tako.

Trzecia doba - to był piątek - znów 39,6 ale postanowiłam że jeszcze poczekamy i... w sobotę Klara obudziła się już bez gorączki, jedynie 38,2 a później było już tylko lepiej.

Po kolejnej dobie na korpusie pojawiła się drobna wysypka, znana mi już z trzydniówek Olafa i Helenki.

Dobrze że mamy to już za sobą i że zdążyliśmy przed wyjazdem do Polski :)


Lekkie wypieki...

Helenka i Olaf nie mogą się już doczekać czwartkowego wyjazdu, nieustannie pytają kiedy i jak będziemy jechać, czasem bardzo rozśmieszając mnie swoimi komentarzami.

Poza tym rano dzielnie chodzą do przedszkola, a popołudniami zwykle się... kłócą ;)

No, z wyjątkiem momentow, kiedy uda im się znaleźć wspólne zajęcie, tak jak dziś, kiedy siedząc na Olafa łóżku piętrowym, sterowali samochodem., który wlaśne "odziedziczyli" po Jonie. Co więcej - Olaf nawet pozwolił siostrze się pobawić... (musiał iść zrobić siku ;) )

Helena in charge :)

Teraz czekamy na wyjazd do Polski :)

Mała Wigilia u Farmor

2011-12-17T10:58:00.000-08:00

Panienka gotowa do wyjścia

Jak każdego roku w którym jeździmy na Boże Narodzenie do Polski, tydzeń przed wyjazdem zebraliśmy się z wszystkimi dziećmi u Farmor czyli Babci Illony na tak zwaną "Małą Wigilię".

Farmor jest osobą szczególną, co odzwierciedla Jej dom, który podczas świąt zdumiewa wystrojem.

Na każdym kroku widać szopki, ozdoby, bombki, stroiki, chóry anielskie ustawione z drewnianych figurek, bogate złocone zdobienia kolekcjonowane od lat, przeplatające się z kiczowatymi zawieszkami z prasowanych koralików i aniołkami z pończoch wypchanych watą.

Farmor i Jej mąż Bjarne przyjeli nas pieczoną kaczką nadziewaną suszonymi śliwkami i jabłkami, karmelizowanymi ziemniakami, domowej roboty czerwoną kapustą i typowym bożonarodzeniowym deserem z ryżu z bitą śmietaną i migdałami, podawanym z gorącym sosem wiśniowym. Było pysznie!

Olaf i Helenka nie mogą się doczekać kolacji

Po kolacji rozpakowaliśmy parę prezentów, glównie dla dzieci :) popijając kawę, trunki domowej roboty i przegryzając ciasteczka upieczone przez Babcię.

Wszystkie dzieci były dość grzeczne, a Klara jak zwykle zachowywała się najlepiej :)

Po powrocie do domu

Teraz pozostaje nam już tylko czekać na Wigilie w Swibnie!

Podwójnie dobra krajanka karmelowo-czekoladowa

2011-12-08T06:04:00.000-08:00

Podwójnie dobra, bo po pierwsze niezmiernie prosta w przygotowaniu - zrobiłam ją w tak zwanym międzyczasie, tuż po kolacji, kiedy dzieci z którymi byłam sama w domu, poszły robić porządek i szykować się do kąpieli, a po drugie dlatego, ze jest naprawdę pyszna!

Gdyby nie to, że w przepisie jest napisane, że powinna swoje odstać w lodówce, jadłabym ją jeszcze w nocy ;)

Po schłodzeniu polecam ją jednak wyjąć z lodówki na pół godziny przed podaniem - wtedy masa karmelowa mięknie i jest jeszcze lepsza.

Z ulubionego "The Australian Woman's Weekly"

Składniki:

150g mąki
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki sody
1 szklanka (80g) wiórków kokosowych
220 g brązowego cukru (można dać biały ale wtedy nieco mniej)
125 g stopionego masła

Masa karmelowa:

puszka słodzonego mleka skondensowanego (395g)
30g masła
2 łyżki golden syrup (albo płynnego miodu)

Polewa czekoladowa:

200g gorzkiej czekolady pociętej na kawałki
2 łyżeczki oleju słonecznikowego

Piec rozgrzać do 160st z nawiewem (180st bez). Natłuścić prostokątną blachę o wymiarach 20x30cm i wyłożyć papierem do pieczenia, tak aby wzdłuż dłuższych boków pozostał 3 cm mankiet.

Mąkę z proszkiem i sodą przesiać do średniej miski, dodać cukier, kokos i masło, dokładnie wymieszać i tak powstałą mieszankę wsypać do blachy i dokładnie ugnieść.

Wstawić do pieca na 15 min aż lekko się zarumieni

W międzyczasie zrobić nadzienie karmelowe:

Wszystkie składniki nadzienia roztopić w rondelku a następnie zwiększyć gaz i ciągle mieszając gotować 12-15 min

Upieczony spód wyjąć z pieca, pokryć gorącym karmelem i ponownie piec przez 10 min.

Wyjąć, przestudzić.

Zrobić polewę roztapiając czekoladę w kąpieli wodnej, dokładnie połączyć z olejem, posmarować ostudzone ciasto. Schłodzić w lodówce min 3 h a najlepiej całą noc.

Smacznego :)

Klara staje :)

2011-12-08T05:25:00.001-08:00

Moja Mała Myszka samodzelnie staje!

Od dwóch dni nie zajmuje sie niczym innym jak tylko łapaniem za szczebelki łóżeczka albo kojca i podciąganiem sie do pozycji stojącej. Kiedy jej sie uda, jest niezmiernie dumna, trzyma się wtedy kurczowo, mimo, że nóżki jej się lekko trzęsą ;)

Ja także jestem z niej dumna, choć pzyznam, że nie cieszy mnie perspektywa tego, że już za parę miesięcy zacznie chodzić, a na to sie ewidentnie zanosi...

Cóż zrobić :)

Opuściłam dno kojca i dzielnie jej kibicuję

Krajanka owsiana z czekoladą, kajmakiem i orzechami

2011-12-04T11:09:00.000-08:00

Tego typu krajankę mógłby chyba zrobić Olaf. No, może z moją niewielką pomocą ;)

Jest sycąca, dość słodka, ale nie tak bardzo jak sądziłam, że będzie. Łasuchom z powodzeniem mogła by zastąpić lunch :)

Składniki:

1,5 szklanki mąki
1,5 szklanki płatków owsianych
1 łyżeczka sody oczyszczonej
3/4 szklanki brązowego cukru
3/4 kostki roztopionego masła
100g posiekanych orzechów włoskich
1,5 szklanki posiekanej czekolady (dałam 250 g chipsów czekoladowych)
350 g masy karmelowej (dałam masę kajmakową z puszki)

Mąkę, płatki , sodę i cukier wymieszać. Dodać masło, wymieszać, podzielić na 2 części. Jedną częścią wylepić dno formy (20 x 30 cm) i piec 10 minut w temperaturze 180ºC.

Na gorący spód rozsypać orzechy, czekoladę, rozsmarować kajmak (podgrzałam w mikrofali przez 30 sekund, lepiej się wtedy rozsmarowuje), posypać resztą okruszków owsianych i piec 20 minut w tej samej temperaturze.

Wystudzić, pokroić na kwadraty.

Z przepisu Bajaderki.

Biscotti z morelami i migdałami

2011-12-03T02:38:00.000-08:00

Wybieram się dziś do Maji na imprezę "składkową" i zostałam poproszona o przygotowanie "czegoś do kawy".

Duńskim zwyczajem - po przekąskach, daniu glównym i deserze, będzie kawa i nie wypada podać jej z samym cukrem ;)

Postanowiłam więc, po raz kolejny upiec biscotti, tym razem w wydaniu morelowo-migdałowym. Nie za słodkie i nie za ciężkie, w sam raz po obżarstwie poprzedzającej kolacji :)

Przepis pochodzi z blogu Moje Wypieki

Składniki:

3 duże jajka
260 g cukru
3 szklanka mąki pszennej
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
3 łyżeczki ekstraktu z wanilii (lub z migdałów)
300 g całych, obranych migdałów
210 g drobno posiekanej suszonej moreli

Całe jajka utrzeć z cukrem, dodać ekstrakt, mąkę wymieszaną z proszkiem, wsypać migdały, morele, wymieszać.

Dłońmi obsypanymi mąką uformować 2 podłużne chlebki o długości około 30 cm (ciasto jest bardzo klejące). Ułożyć na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piec w temperaturze 175ºC przez 25 minut, aż będzie złotobrązowe. Wyjąć, chwilę przestudzić.

Po kilkunastu minutach pokroić nożem z piłką na 1 cm kromeczki, lekko na ukos. Ułożyć je na blaszce (poziomo) i podpiekać przez 15 min w 180ºC, aż wyschną i zrobią się chrupiące (w połowie pieczenia odwrócić na drugą stronę). Przestudzić na kratce.

Biscotti można przechowywać do miesiąca w szczelnym pojemniku/puszce.

Z tej ilości otrzymamy ok 40 biscotti (moim zdaniem nie ma sensu robić mniej ;) )

Fantastyczne do kawy, herbaty, wina - również deserowego :)

Smacznego

Blondie z białą czekoladą i jagodami

2011-11-30T03:35:00.000-08:00

Kolejne podejście do blondie, kolejny raz z owocami i znów, chyba na moje nieszczęście - wyszło bardzo smacznie ;)
Przepis jak zwykle prosty, nie wymagający ani wprawy ani dużej ilości czasu, a efekt słodki, wilgotny i aromatyczny...

Z "The Australian Women's Weekly", dość mocno zmodyfikowany.

Składniki:

125 g masła
200 g białej czekolady
150 g cukru
2 lekko roztrzepane jajka
190 g mąki pszennej
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
100 g posiekanej białej czekolady
150-200g jagód (mogą być mrożone)
cukier puder do oprószenia

Piec rozgrzać do 175 st (160 z termoobiegiem), blaszkę o wymiarach 20x30cm wyłożyć papierem do pieczenia.

Masło i 200g białej czekolady pokroić na kawałki i rozpuścić w kąpieli wodnej, przelać do misy miksera, chwilę przestudzić.

Wmieszać cukier, jajka , przesianą mąkę z proszkiem, a na końcu kawałki białej czekolady i jagody (jeśli są mrożone to NIE rozmrażać ich przed dodaniem). Bardzo delikatnie wymieszać, przełożyć na blaszkę, wyrównać i wstawić do pieca na ok 35-40 min.

Po wyjęciu wystudzić, przed podaniem oprószyć cukrem pudrem.

Doskonałe do GORZKIEJ kawy ;)

Klara ma 7 miesięcy

2011-11-28T04:20:00.000-08:00

Nasza Mała Myszka rośnie i rozwija się z każdym dniem. Ja staram się nie wybiegać myślami za daleko, bo zaczyna mnie już prześladować myśl rychłego powrotu do pracy, a wtedy nie będę już mogła godzinami się Jej przyglądać :( ...

Po codziennej kąpieli

W ostatnim miesiącu Klara opanowała niezmiernie ważną czynność jaką jest jedzenie łyżeczką i przyznam, że idzie jej to już koncertowo, mam nawet wrażenie, że lepiej niż na tym etapie szło Olafowi i Helenie.

Jeszcze 2 tyg temu (film) było dość brudno ;)
ale teraz jest już dużo lepiej

Z butelką wciąż jest raczej na bakier, ALE kilka razy doprowadzona do ostateczności, wypiła nawet 70ml wody na raz, tak więc sądzę, że kiedy mama zniknie z oczu a opiekę nad Klarą przejmie Ciocia Irenka (pozdrawiamy Ciociu!), pójdzie już z górki.

Również siedzenie wychodzi Klarze coraz lepiej. Od paru dni nawet w kąpieli siedzi samodzielnie i jest z tego najwyraźniej niezmiernie dumna :)

Myślę, że jeśli chodzi o rozwijanie umiejętności siedzenia, dużą rolę odegrał fakt, że przesadziłam ją z siedziska Newborn, które towarzyszło nam od pierwszych dni życia Klary aż do teraz, w zestaw dla małych dzieci i w tej chwili mamy już PRAWIE 3 dorosłe Tripp Trappy przy stole :)

W maju...

...i jeszcze parę tygodni temu..

Ta "przeprowadzka" bardzo sie Klarze spodobała, aczkolwiek ja, jak to zwykle mam w zwyczaju, z żalem odkładałam fotelik Newborn do pudełka, po raz kolejny zadając sobie pytanie "czemu dzieci tak szybko rosną?"

Poranne zabawy kiedy mama krząta się po kuchni

Kończąc miesięczne podsumowanie, nie mogę nie wspomnieć o jeszcze jednej, dość ważnej, ćwiczonej namiętnie umiejętności, jaką jest ustawianie się w pozycji "na czworaka" i bujanie się we wszystkich kierunkach. Najlepiej przy dźwiękach własnych okrzyków ;) Jak tak dalej pójdze to na Boże Narodzenie Mała K będzie raczkować...

NAJWAZNIEJSZE jednak jest to, że Klara wciąż jest radosną, uśmiechniętą małą istotką.
Kocham ją nad życie :)

Lekka kolacja

2011-11-27T22:20:00.000-08:00

Tak się składa, że w naszym domu jadamy nie tylko ciasta, choć przyznam, że ostatnio słodkości jest dość dużo, stąd nabrałam ochoty na lekką kolację.
Dawno nie robiłam tych grzanek, mimo że baaaaardzo je lubię. Głównym powodem była Klara, która odkąd się urodziła, bardzo wyraźnie manifestowała niechęć do czosnku w mojej diecie, a moim zdaniem te grzanki bez czosnku to już nie to. Odczekałam więc parę miesięcy i jak tylko się zorientowałam, że Mała K stała się bardziej tolerancyjna - zabrałam się do roboty (choć tu akurat przesadzam, bo danie to jest akurat wyjątkowo mało pracochłonne).

W zasadzie można by powiedzieć, że to taki rodzaj bruschetty, choć przygotowany nieco inaczej niż książkowa włoska przystawka.

Można przygotować po jednej-dwie kromki na osobę i potraktować jako antipasto, albo zrobić więcej i potraktować to jako samodzielną, lekką kolację. Ja wybieram zwykle to drugie.

Składniki na 2 dorosłe osoby (kolacja)/6 osób (przystawka)

1 bułka typu ciabatta/ew "paryska", pokrojona na niezbyt cienkie kromki (ok 12szt.)
pół opakowania rukoli
2 ładne pomidory
1 papryka
4-5 ząbków czosnku
80-100g tartego żółtego sera (najlepiej mozarella/cheddar)
3-4 łyżki oliwy z oliwek
sól/pieprz do smaku

Umyte i wysuszone warzywa pokroić: pomidory i paprykę w średnią kostkę (pomidory można wcześniej sparzyć wrzątkiem i obrać, ja tego nie robię ;) ), rukolę poszatkować, czosnek pokroić w bardzo drobną kostkę lub przecisnąć przez praskę, wszystkie składniki połączyć w miseczce, dodać tarty ser, oliwę, wzmieszać, doprawić do smaku solą i pieprzem.

Kromki pieczywa rozłożyć na blasze pokrytej papierem do pieczenia, rozłożyc na nich mieszankę warzyw i sera, wstawić do piekarnika nagrzanego do 180st na ok 12 min (do momentu gdy pieczywo się lekko zarumieni)

Podawać z winem, najlepiej pewnie białym, ale ja miałam ochotę na czerwone, a ochoty jak wiemy "czasem dobrze posłuchać"

;)

Brownies z malinami i kawałkami czekolady

2011-11-24T04:46:00.000-08:00

Znów pora na brownies. Ten typ ciasta to prawdziwy pogromca chandry.

W tym wydaniu słodycz, lepkość i ciężkość ciasta kontrastuje ze świeżością i lekką kwaskowatością malin. Byle nie przedobrzyć i nie piec za długo!

Składniki:

225 g masła w kawałkach
525 g dobrej gorzkiej czekolady pociętej na niewielkie kawałki
300 g drobnego cukru
3 jajka
390 g mąki pszennej
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka sody
200-250 g świeżych lub mrożonych malin
kakao do posypania

Piec rozgrzać do 180st (160 z termoobiegiem), formę 20x30cm wyłożyć papierem do pieczenia tak aby wystawał 2-3 cm ponad brzegi.

Masło i 300 g czekolady roztopić w rondelku na niewielkim ogniu, dokładnie wymieszać, przelać do misy miksera i odstawić do ostygnięcia.

Do przestudzonej mieszanki dodać kolejno cukier, jaja, mąkę przesianą razem z sodą i proszkiem - za każdym razem mieszając do połączenia. Wsypać czekoladę* i maliny (jesli używamy mrożonych owoców - nie rozmrażać ich przed dodaniem, inaczej stracą formę i zabarwią ciasto).

Delikatnie połączyć.

Przełożyć do formy, wyrównać (ciasto jest dość gęste, byłam nawet zdziwiona jego konsystencją).

Piec 40 min - brownies NIE pieczemy do "suchego patyczka".

Całkowicie wystudzić. Przed podaniem posypać kakao.

*) do roztopienia z masłem użyłam czekolady w tabliczkach, ale do masy dosypałam 225g chipsów czekoladowych

Przepis pochodzi z książki:

Pierwszy ząb pod poduszkę

2011-11-24T04:17:00.000-08:00

Stało się!
Olaf stracił wczoraj pierwszego zęba - dolną lewą jedynkę :)
Ząb kiwał się już od kilkunastu dni, z czego Olaf był bardzo dumny. Pytał mnie parokrotnie czy mógłby cokolwiek zrobić żeby przyspieszyć proces wypadania. Wczoraj przy kolacji powiedział, że teraz ząb kiwa się już tak mocno, że spróbuje go wyrwać, po czym poszedł do łazienki i po paru minutach wrócił z zębem w dłoni i...dokończył jedzenie :)

Idąc spać pytał Ole czy ten kiedykolwiek widział wróżkę, która przychodzi po zęby, ale tata mu wytłumaczył, że tej wróżki jeszcze nikt nie widział, nawet on, który już bardzo wiele zębów stracił. Olaf mimo wszystko chciał spróbować być tym pierwszym więc przed snem położył ząb zaraz przed swoim nosem z nadzieją, że kiedy wróżka przyjdzie, on otworzy oczy i ją przyłapie, ale...nie udało się. Ząb zniknął, ale za to pod poduszką pojawiło się 20 koron...

Dziś rano właśnie z tego powodu musiałam wstać i zaprowadzić porządek, bo Helenka korzystając z chwili nieuwagi brata, podprowadziła mu monetę i ten strasznie zaprotestował ;)

Po przyjściu do przedszkola natychmiast obwieścił nowinę swojej ulubionej Pani... i kilkudziesięciu kolegom i koleżankom :D

Może do świąt więcej zębów wypadnie??

Kiedy myślę o tym, że mój mały synek już traci mleczne zęby to mi się trochę smutno robi... "Dopiero co" mu je wystukałam....

Cóż jednak zrobić? Pozostaje mi wystukać u Klary, która wciąż jeszcze jest bezzębna ;)

Od wczoraj jednej jedynki już brak :)

Lepkie ciasto cytrynowe z makiem

2011-11-21T02:43:00.000-08:00

Kolejny weekend za nami. Bylo gwarno i raczej malo wypoczynkowo, za to teraz moge odpoczac, popijajac herbate i jedzac ciasto, cala "reszte" zostawiajac na "potem".

Kiedy zobaczylam ten przepis, od razu mi sie spodobal i wiedzialam, ze bedzie jednym z pierwszych do wyprobowania, choc cala ksiazka Dana zasluguje na uwage.

Ciasto samo w sobie jest troche jak babka z dodatkiem maku, ale pozniejsze nasaczenie go duza iloscia kwasno-slodkiego syropu dodaje mu fantastyczny "twist".
Rowniez dzieci zapalaly do niego miloscia od pierwszego widelca - bo polecam jesc widelczykiem, inaczej bedzie baaaaardzo lepko ;)

Na ciasto* :

225 g drobnego cukru
125 g miekkiego masla
100 ml oleju slonecznikowego
drobno starta skorka z 3 cytryn
4 srednie jaja
50 ml goracej wody
250 g maki pszennej
2 lyzeczki proszku d pieczenia
75 g zmielonych platkow owsianych (mozna dodac otreby)
30 g maku

Na syrop:

150 g cukru pudru
100 ml soku z cytryny

Kwadratowa forme o boku 20 cm wylozyc papierem do pieczenia. Maslo utrzec z cukrem, skorka cytrynowa i olejem na jasna, gladka mase, dodac jajka, po jednej sztuce, dokladnie ucierajac do rownomiernego polaczenia. Wciaz ubijajac dolac goraca wode i utrzec az masa bedzie calkowicie gladka.

Make z proszkiem przesiac 2-3 razy i w trzech porcjach dosypac do masy, dokladnie mieszajac. Dosypac zmielone platki (otreby) i mak, wymieszac.

Calosc wylozyc do formy i piec 40-50 min w temperaturze 180st/160st z termoobiegiem (patyczek wbity w srodek powinien wyjsc prawie suchy, z kilkoma okruszkami)

Tuz po wyjeciu ciasta zrobic syrop - sok z cytryny i cukier podgrzac w rondelku i wymieszac do calkowitego rozpuszczenia.

Jeszcze gorace ciasto rownomiernie, gleboko ponakluwac patyczkiem kilkanascie razy a nastepnie lyzka rozprowadzic po nim syrop do calkowitego wchloniecia**

Zostawic do ostygniecia po czym opruszyc pudrem.

*) ja robilam z 1,4 porcji w formie o boku 24cm. Do kazdej innej formy polecam przeliczarke - w pasku obok :)

Pieklam 40min

**) wydawalo mi sie, ze syropu jest za duzo dlatego do ciasta zuzylam tylko 2/3 porcji, a pozostalosc wlalam do dzbanka, dodalam lodowatej wody - wyszla przepyszna lemoniada. Teraz wiem, ze nastepnym razem moge zuzyc wszystko, bo ciasto mogloby spokojnie byc jeszcze bardziej lepkie i kwaskowate.

Przepis pochodzi z ksiazki:

Bananowe Blondie z orzechami

2011-11-15T05:56:00.000-08:00

Ostatnio lubie takie ciasta. Ciezkie, kleiste, kompaktowe, do krojenia na malutkie kawalki, zeby potem zjesc ich kilka..nascie ;)

To jest szczegolne - jest w nim nie tylko biala czekolada, na ktora wskazuje tytulowe "blondie" (w odroznieniu od "brownies" robionych na gorzkiej czekoladzie), ale takze zestawienie jak dla mnie idealne - banany i karmelizowane orzechy. Ciasto jest wiec slodkie, wilgotne, z chrupiaca "niespodzianka". Koniecznie do gorzkiej kawy ;)

Sama nie naleze do milosnikow bananow, ale w takiej formie moge ich zjadac bardzo duzo :)

Skladniki: *

300 g cukru pudru
2 lyzki stolowe zimnej wody
75 g orzechow wloskich, grubo poszatkowanych
tluszcz do smarowania blachy
100 g masla
200 g balej czekolady
1 jajo
2 banany pokrojone w gruba kostke (200-250g)
2 lyzeczki ekstraktu waniliowego
225 g maki pszennej
1/4 lyzeczki proszku do pieczenia

Najpierw przygotowac karmelizowane orzechy.

Do garnuszka o grubym dnie wsypac 75 g cukru pudru, dodac 2 lyzki zimnej wody i podgrzewac az cukier sie rozpusci i nabierze ciemnozlotego koloru. Nie mieszac lyzka ale w razie potrzeby podniesc garnek i pokolysac nim do wymieszania sie karmelu. Zdjac ze zrodla ciepla, wsypac orzechy, dokladnie wymieszac a nastepnie wysypac na natluszczona blaszke, na ktorej szybko rozprowadzic je jak najciensza warstwa i zostawic do ostygniecia.

Spod i brzegi 20cm, kwadratowej formy wylozyc papierem do pieczenia, wlaczyc piec i ustawic na 170st z termoobiegiem.

Maslo z pokrojona w nieduze kawalki biala czekolada roztopic w rondelku, czesto mieszajac. Jednolita mase przelac do miski miksera. Przesiac pozostaly cukier puder, dodac jajo i ekstrakt waniliowy, dokladnie wymieszac az masa bedzie jednolita, dodac banany, przesiac make z proszkiem, znow dokladnie wymieszac. Na koncu dodac poszatkowane orzechy w karmelu, przemieszac i wylozyc do formy.

Piec 35 min az wierzch sie zetnie i nabierze jasnozlotego koloru. Przed krojeniem calkowicie wystudzic.

* ja pieklam z 1,5 porcji w blaszce o boku 25cm.

Smacznego :)

Zmodyfikowany przepis

z ksiazki:

Helenka wyzdrowiala

2011-11-15T05:14:00.000-08:00

Po trzech dniach choroby i kolejnym dniu "rekonwalescencji", Helenka poczula sie lepiej, nabrala sil i wrocila dzis do przedszkola.

Zrobila to bardzo chetnie, szczegolnie ze wczoraj, pierwszy raz w zyciu, spelnilam jej marzenie i pomalowalam jej paznokcie u rak.

Juz od samych drzwi, zaraz po przekroczeniu progu przedszkola, wolala glosno do wszystkich napotkanych kolezanek i pan przedszkolanek - "A ja mam umalowane paznokcie! Rozowe!"


Dzieki umalowanym paznokciom siedziala spokojnie az 10 minut :)

Dobrze widziec ja znow w lepszej formie :)

Z usmiechem ubieramy sie do przedszkola

Ciasteczka pomaranczowo-migdałowe

2011-11-13T04:02:00.000-08:00

Mimo, ze ostatnie dni obfituja w nieplanowane "zajecia dodatkowe", postanowilam, ze nie bede spuszczac z tonu i musze cos upiec, szczegolnie, ze w czwartek przyszla moja nowa ksiazka z mnostwem nowych przepisow, rad i wskazowek dotyczacych domowych wypiekow - tych slodkich jak i bardziej wytrawnych.

Poniewaz nie mialam zbyt wiele czasu - wybor (znow!) padl na ciasteczka.

Od razu napisze, ze juz podczas pieczenia calusienki dom niemalze sie unosil wypelniony pomaranczowo-waniliowym aromatem, a Olaf nie chcial wyjsc z kuchni w obawie, ze ominie go probowanie nowych ciastek.

Ciastka sa pyszne - aromatyczne, maslane, kruche, pachnace pomarancza, z chrupiacymi migdalami, a biala pierzynka z cukru pudru czyni je doskonalym pomyslem na swiateczne prezenty - wystarczy je tylko umiescic w ladnym szklanym pojemniku :)

Z tego przepisu wychodzi ok 40-50 ciasteczek

200g miekkiego masla
skorka otarta z 2 pomaranczy
100g cukru pudru
1 zoltko
3 lyzeczki ekstraktu waniliowego
30 ml likieru pomaranczowego lub brandy
200g poszatkowanych zblanszowanych migdalow
300g maki pszennej
1/2 lyzeczki proszku do pieczenia
duzo cukru pudru do wykonczenia

Maslo, skorke i cukier utrzec na gladka, puszysta mase, dalej mieszajac wbic zoltko, dodac ekstrakt waniliowy i likier pomaranczowy. Do masy przesiac make z proszkiem do pieczenia i utrzec na plastyczne ciasto, wmieszac migdaly.

Palcami szczypac niewielkie ilosci ciasta i dlonmi formowac kulki wielkosci nieduzego orzecha wloskiego. Na tym etapie ciasto mozna smialo mrozic, jednak wowczas przed pieczeniem nalezy je pozostawic w temperaturze pokojowej na ok 30min.

Piec rozgrzac o 160st (140st z termoobiegiem).

Dwie duze blachy pokryc papierem do pieczenia. Kulki ukladac w odstepach 2-3 cm. Piec przez 30 min*

Po wyjeciu z pieca od razu, jeszcze gorace, po pare sztuk wrzucac do miseczki z przesianym cukrem pudrem, dokladnie obtaczac. Odkladac na tacke do wystygniecia i raz jeszcze posypac pudrem.

*Ja pieklam 2 blachy jednoczesnie, z termoobiegiem , temp 150st, 30 min

Przepis pochodzi z ksiazki:

Chora Helenka :(

2011-11-13T02:44:00.000-08:00

Stalo sie. Dwa dni temu Helenka zle sie poczula i od tamtego czasu jest dosc mocno chora.

Juz w piatek rano, w drodze do przedszkola, skarzyla sie ze boli ja brzuszek. Chcialam odprowadzic Olafa, a ja zabrac do domu, ale gdy zobaczyla kolezanki, brzuszek szybko "wyzdrowial". Jednak minelo pare godzin i juz w poludnie zadzwonila pani przedszkolanka mowiac, ze Helenka zaczela wymiotowac.
Mialam dodatkowy "klopot", bo na 13 Olaf mial byc w Hasle na kontroli u okulisty, a zupelnie nie mialam mozliwosci tego przelozyc. Na szczescie Babcia Illona mogla przyjsc posiedziec z chora Helenka i spiaca Klara.

Cale piatkowe popoludnie Helenka mocno wymiotowala. Jesli napisze, ze dwadziescia razy - ne przesadze. Zasnela w salonie na rozlozonych na podlodze materacach, razem z tata, wymioty ustapily okolo 3. nad ranem.

Wczorajszy dzien musielismy oboje spedzic na zebraniu, wiec Olaf pojechal na wycieczke z Babcia Illona i Bjarne, a Helenke zawiezlismy do Dziadka i Grety. Mala Myszka byla cicha, spokojna i po raz pierwszy tak "latwa w opiece"..

Polegiwala tylko, postekiwala, przysypiala i pila przygotowany przeze mnie wczesniej nawadniajacy roztwor soli. Kiedy odebralismy ja ok 15:30, czula sie jakby lepiej. Po przyjsciu do domu zjadla nawet pare solonych chipsow, pogadala troche, posmiala sie, ale wieczorem znow poczula sie gorzej.

Dzis tez jest slabiutka. Pije troche co jakis czas, ale widze ze ma straszne nudnosci. Dalam jej Lokomotiv i teraz przysnela.

Ja znow jestem dzis sama, bo Ole ma zajecia. Na szczescie Olaf potrafi ladnie bawic sie sam, a Klara jest grzeczna...

To wlasnie Mala K najbardziej mnie martwi, a wlasciwie nie ona, a wizja tego, ze tez moglaby zachorowac. Staram sie jednak jak moge aby ja przed tym uchronic... Zobaczymy...

Po powrocie od Dziadka

Olaf u okulisty

2011-11-11T16:00:00.000-08:00

Dzis Olaf byl na kwartalnej kontroli u okulisty. Chodzi tam juz od poltora roku, bo wtedy zauwazylismy, ze od jakiegos czasu zaczal zezowac. Dostalismy wowczas recepte na okulary o mocy +4 i +3,5 dioptrii, a podczas kolejnej wizyty pani doktor zalecila codzienne przyklejanie plastra okulistycznego na zdrowe oko.

Olaf chetnie nosi okulary a i z plastrem nie ma klopotu. Dzieci w przedszkolu szybko przyzwyczaily sie do kolegi "pirata" i ani przez chwile mu nie dokuczaly.

Olaf z plastrem

Podczas dzisiejszej wizyty badanie wykazalo, ze...czas zmienic okulary, bo potrzebujemy nowe szkla o mocy +2 i +1,5 :)))

Jest wiec duza szansa, ze Olaf za jakis czas calkowicie wyrosnie z okularow, choc pewnie nie przed 2-3 klasa szkoly podstawowej.
Plasterki mamy dalej przyklejac, co drugi dzien, na 4 godziny.

Kolejna kontrola w piatek, 3.lutego 2012.

:)

Cytrynowo-migdalowe biscotti

2011-11-10T07:24:00.000-08:00

Jako ze ostatnio dosc duzo przepisow obfitujacych w czekolade, postanowilam zrobic cos innego, tak jesli chodzi o smak jak i forme.

Nazwa biscotti wywodzi sie z jezyka wloskiego i oznacza "pieczone dwukrotnie". Pochodzace z Wloch ciasteczka mozna nazwac slodkimi sucharkami, piecze je sie bez, lub z niewielkim dodatkiem tluszczu, a zawierac moga wiele urozmaicajacych je skladnikow: wszelkiego rodzaju orzechy, suszone owoce, kandyzowane skorki, zurawine, a takze dodatek miodu, alkoholu i oczywiscie wszelkiego rodzaju czekolady.

Wydawaloby sie, ze sposob przygotowania biscotti jest dosc klopotliwy ze wzgledu na ich podwojne wypiekanie - nic bardziej mylnego! Ciasto przygotowuje sie dosc prosto, najlepiej za pomoca miksera, ale gdyby sie uprzec i postarac, mozna skladniki utrzec recznie (ja sie na to jednak nie pisze!). Czas pierwszego pieczenia nie przekracza pol godziny, a dopiekanie to juz drobnostka, szczegolnie, ze wtedy w calym domu roznosi sie wtedy niewiarygodny zapach pieczonych smakolykow.

Przepis ten pozwoli na uzyskanie ok 50-60 sztuk (moim zdaniem robienie mniejszej ilosci mija sie z celem :) )

Skladniki:

60 g miekkiego masla
180 g bialego cukru
1 lyzeczka esencji waniliowej (dalam wiecej)
1 lyzka skorki otartej z cytryny
3 jajka
325 g maki pszennej
1 lyzeczka proszku do pieczenia
1/2 lyzeczki sody
150 g migdalow (nie musza byc parzone i obierane)

W misce utrzec maslo, az stanie sie puszyste, dodac esencje, skorke cytrynowa i cukier i dalej ucierac. Dodac jajka (pojedynczo, za kazdym razem ucierajac do polaczenia), wmieszac make polaczona wczesniej z soda i proszkiem do pieczenia, dokladnie wymieszac. Pod sam koniec dodac migdaly, znow dobrze wymieszac i wstawic na ok godzine do lodowki (dobrze ciasto przykryc aby nie wysychalo).

Schlodzone ciasto podzielic na dwie czesci z ktorych uformowac dwa podluzne "chlebki" ok 30 centymetrowej dlugosci. Ulozyc je a blasze podsypanej maka lub na papierze do pieczenia i piec 20 min w temperaturze 175st.

Po tym czasie wyjac z pieca i przestudzic, (wystarczy 10 minut).

Na koniec pokroic nozem z pilka na kromeczki o grubosci ok 1 cm, lekko na skos, a potem raz jeszcze podpiec lezace poziomo na blasze przez ok 15 min, w polowie czasu przekladajac na druga strone.

Biscotti sa dosc twarde, ale stopien twardosci (suchosci) mozna czesciowo regulowac skracajac badz wydluzajac czas drugiego pieczenia, ktore jest w zasadzie "dosuszaniem" ciasteczek.

Smakuja one szczegolnie dobrze maczane w kawie, dobrej herbacie, esencjonalnym kakao, albo..w winie.

Doskonale sie je przechowuje - zamkniete w szczelnej puszce zachowuja swoje wlasciwosci do kilku tygodni, sa tez doskonalym pomyslem na slodki prezent dla kogos bliskiego

Smacznego :)

Zmodyfikowany przepis pochodzi od Dorotus :)

Best Friends

2011-11-10T06:38:00.000-08:00

Olaf powoli czuje sie coraz lepiej. Jeszcze nie jest zupelnie na topie, ale bole brzuszka i inne atrakcje, ktore zaczely sie pod koniec zeszlego tygodnia powoli ustepuja.

Schudl nieco, Biedaczek - wazy teraz 16,5 kg, ale odzyskal juz humor wiec apetyt pewnie tez wkrotce powroci :)

Wczoraj, po paru dniach przerwy wymuszonej kiepskim samopoczuciem, wrocil do przedszkola. Zrobil to tym chetniej, ze z przedszkola miala go odebrac mama jego najlepszego przyjacela, Andreasa, z ktorym mial jechac do niego do domu aby spedzic tam popoludnie.
Andreas czekal na niego juz od samego rana z nadzieja, ze Olaf powroci po chorobie i mozna bedzie ziscic plany o wspolnej zabawie. Chlopcy niemalze od drzwi padli sobie w objecia i byli nierozlaczni az do...wieczora.

Kiedy Andreasa mama odwiozla Olafa do nas do domu, okolo godziny 17, okazalo sie, ze musi jeszcze jechac cos zalatwic, a ze Andreas byl razem z nia, dla odmiany zostal u nas.
Ja bylam w trakcie robienia kolacji, co jak sie okazalo, bardzo ucieszylo Olafa przyjaciela. Zjadl wiec z nami, choc nie do konca - ani Olaf, ani Andreas nie zjedli wszystkiego wiec nie mogli dostac ciasta ;)
Olaf szybko wytlumaczyl przyjacielowi, ze "u nas juz tak jest - nie zjesz - nie dostaniesz".
Tylko Helenka byla w tym wszystkim wygrana ;) i mimo nizszego wzrostu patrzyla na chlopcow lekko "z gory", cala umorusana czekolada z Mississipi Mud Cake.

Umowilam sie z chlopcami, ze nastepnym razem kiedy Andreas przyjedzie, zrobie muffinki. Juz wiem, ze wybiore wersje mini, aby mogli zjesc ich "cala mase" :)

Ogladajac TV

Czekoladowo...

2011-11-09T05:25:00.000-08:00

Zobaczylam zdjecia na moim ulubionym blogu i wiedzialam, ze musze zrobic to ciasto. Slyszalam o nim nie raz i majac sprawdzony przepis, nie moglam nie zabrac sie do pracy, tym bardziej, ze umowiona bylam z Maja na plotki, a ciasto drozdzowe sie skonczylo :)

Mud Cake czyli ciasto blotne, najbardziej przypomina bloto w momencie wlewania do formy. Potem pieknie rosnie, staje sie miekkie, soczyste i baaaaaardzo czekoladowe.

Skladniki:

250 g masła
250 g gorzkiej czekolady
2 łyżeczki kawy rozpuszczalnej
180 ml wody
300 g mąki pszennej
1 łyżeczka sody oczyszczonej
pół łyżeczki proszku do pieczenia
70 g kakao
250 g cukru (dalam 180g i moim zdaniem wystarczy)
4 jajka
120 ml maślanki (lub kefiru, zsiadłego mleka, jogurtu naturalnego)
2 łyżki oleju

Mala tortownice (ja pieklam w tortownicy o srednicy 20cm) posmarowac tluszczem i wylozyc papierem do pieczenia, pozostawiajac wysoki kolnierz (ciasto wyrosnie pare centymetrow ponad forme)

Do rondla wlac 180 ml wody, w ktorej na niewielkim ogniu mieszajac drewniana lyzka rozpuscic masło, czekoladę i kawę az powstanie gesty krem. Przestudzic.

W misce polaczyc suche skladniki (make, proszek, sode, kakao i cukier). Dodać jajka roztrzepane z maślanką i olejem i stopniowo wyrabiać łyżką. Powoli dodac masę z czekoladą i na koncu blotne ciasto wlac do przygotowanej formy.

Piec w 160st przez ok.65-80 min. Przed wyjęciem z piekarnika sprawdzic patyczkiem, powinien byc lekko wilgotny ale nie oblepiony ciastem. Pozostawic do ostygniecia, po czym wyjąć z tortownicy na metalową kratkę i jeśli to konieczne, wyrównać powierzchnię. Ja nie wyrownywalam :)

Po wystudzeniu pokryc masa przygotowana z 60ml kremowki i 130g gorzkiej czekolady, rozpuszczonej i wymieszanej nad kapiela wodna. Przed rozsmarowaniem na ciescie polewa powinna ostygnac.

W orginalnym przepisie zaleca sie serwowanie ciasta z bita smietana, ja postawilam na dobra, gesta kwasna smietane, ktora przelamuje smak czekolady i moim zdaniem bardzo pasuje.

Ciasto przetestowalam na Maji, ktora sama piecze duzo, pomyslowo i pysznie. Od razu poprosila o przepis:)

Ide za ciosem :)

2011-11-07T10:56:00.000-08:00

Poniewaz kokosowe drozdzowki okazaly sie sukcesem, postanowilam pojsc za ciosem i upiec ciasto drozdzowe, a przy okazji wyprobowac moja nowa kwadratowa forme z wyjmowanym dnem.

Przepis jest bardzo prosty, a dostalam go od Cioci Ireny - dziekuje Ciociu :)

Ciasto:

7 dkg swiezych drozdzy
1 szklanka cukru
5 roztrzepanych jaj
1 szklanka oleju
1 szklanka mleka
5 szklanek maki

Kruszonka:

300 g maki
200g masla
125g cukru

Dodatkowo dowolne owoce. Ja uzylam sliwek, ktore pokroilam w czastki, przesypalam brazowym cukrem, opruszylam suszonym imbirem i kardamonem i odstawilam na czas przygotowania ciasta

Ciasto mozna oczywiscie zrobic bez owocow ;)

Skladniki ciasta dodawac do miski dokladnie w podanej w przepisie kolejnosci: najpierw kruszone drozdze, przysypac cukrem, wlac jajka, olej, mleko i przysypac maka. Przykryc sciereczka i odstawic w cieple miejsce na godzine. Nie mieszac!

Po kilkunastu minutach drozdze zaczna pracowac i zawartosc miski zacznie wygladac tak:

W miedzyczasie z pozostalych skladnikow wyrobic palcami kruszonke, przygotowac owoce.

Po godzinie wymieszac zawartosc miski drewniana lyzka, albo z uzyciem robota kuchennego z hakiem do wyrabiania ciasta drozdzowego. Wylac na blache, wyrownac, ulozyc owoce i rownomiernie przysypac kruszonka. Wstawic do pieca nagrzanego do 170st na 40-50min

Smacznego

Mini mufinki

2011-11-06T20:45:00.000-08:00

Krotko po przyjezdzie ze sklepu gdzie kupilam forme do mini mufinek, zabralam sie za pieczenie.

Forma ma 24 gniazda, a kazda babeczka jest akurat na dwa kesy. Ilosc skladnikow taka jak na 12 normalnych mufinek, tym razem wybralam prosty przepis na waniliowe babeczki, ktory dawno temu wygrzebalam gdzies w sieci.

120 g miekkiego masla
120 g jasnego cukru trzcinowego
2 duze jajka
lyzeczka cukru z wanilia
lyzeczka ekstraktu waniliowego
120 k maki pszennej
pol lyzeczki sody
lyzeczka proszku do pieczenia

Maslo z cukrem i cukrem z wanilia utrzec az bedzie puszyste, dodac ekstrakt waniliowy, roztrzepane jajka i wciaz ucierajac po trochu dosypywac make.

Forme na mufinki wylozyc papilotkami, ktore za pomoca dwoch lyzeczek wypelniac ciastem do polowy wysokosci.

Piec 12-14 min w temp 170st

Ja dodatkowo postanowilam przetestowac tez zakupione dzis barwniki i zrobilam kolorowe mufinki. Pokrylam je polewa czekoladowa i posypalam tym co znalazlam w szufladzie ;)

Mysle, ze teraz czesciej bede robic mufinki w wersji mini ze wzgledu na dzieci. Mniej kruszenia i wiecej radosci, kiedy mozna.. zjesc dwie :)

Klara niestety jest jeszcze troche za mala, ale juz bardzo chcialaby babeczke

Niedziela na zakupach

2011-11-06T16:00:00.000-08:00

Jest piekny jesienny weekend. Slonce swieci, prawie nie ma wiatru (co zdarza sie tu przeciez nieczesto). Olaf czuje sie juz lepiej, za to Jon troche zaniemogl i wczoraj po poznym sniadaniu pojechal do domu powylegiwac sie w spokoju. Ida czuje sie dobrze i jak zwykle bardzo ladnie zajmuje sie mlodszym rodzenstwem, a teraz jeszcze - ku naszemu zadowoleniu - bardzo cierpliwie karmi Klare kaszka, co nie jest latwe (Klara dalej odmawia ssania smoczka butelki, tak wiec wszystkie plyny dostaje ode mnie ;) a dodatkowo jeszcze zjada nieco kaszki i owocow dwa razy dziennie)

Po poludniu postanowilismy wybrac sie na wycieczke i pojechalismy do Nexø, zeby zobaczyc nowy sklep Kop & Kande
Bardzo lubie takie sklepy. Za bardzo... Jednoczesnie przypomina mi sie jak jako dziecko, pare razy do roku jezdzilam z Mama kolejka do Gdyni, zeby zrobic zakupy na Swietojanskiej. Wtedy Mama wchodzila do sklepu z obrusami, czego nie cierpialam. Wowczas wszystkie sklepy ze sprzetami dla domu, do kuchni, zastawa i nie daj Boze posciela, budzily we mnie straszna niechec, do tego stopnia, ze kiedy Mama ogladala serwetki i obrusy, ja stalam na zewnatrz nawet jesli padal deszcz :)
Teraz jednak moge godzinami chodzic po podobnych sklepach i zawsze niezmiennie zaluje , ze nie moge kupic wszystkiego tego co bym chciala.

Moje dzieci najwyrazniej nie podzielaja mojej niecheci z mlodych lat (chyba ze sa jeszcze za mali) i dzielnie oraz DOSC grzecznie chodzili po sklepie, kiedy ja ogladalam swieczniki, misy, obrusy, garnki, serwetki, formy do pieczenia i inne ciekawe rzeczy.
Od jakiegos czasu zachwyca mnie paleta barw naczyn Le Creuset, choc gdybym miala zaczac je kolekcjonowac musialabym chyba zrobic dobudowke (rozwaze to jednak).

Nie udalo mi sie jednak do konca powstrzymac i kupilam jedno naczynie zaroodporne z czarnej kolekcji. Wkrotce bede je testowac.

Kupilam tez forme do mini mufinek, troche papilotek i pare barwnikow. Efekty zakupow w nastepnym wpisie.

Bardzo lubie takie wycieczki!

:)

Chory Olaf i wielka strata

2011-11-04T03:38:00.000-07:00

Za nami upojna noc. Nie dosc, ze Klara dlugo nie miala zamiaru zasnac, a i ja poszlam spac o polnocy, to pol godziny pozniej przyszedl Olaf, mowiac ze sie nie najlepiej czuje i ze wlasnie wymiotowal...oczywiscie w lozku...
W momentach takich jak ten, bardzo cieszy mnie fakt, ze u Olafa w pokoju jest pietrowe lozko, bo dzieki temu nie trzeba na gwalt zmieniac poscieli a wystarczy tylko przelozyc go z gory na dol. Nie zmienia to jednak faktu, ze od tamtej pory noc przesypiana byla w odcinkach, dosc krotkich, Olaf przychodzil czesto do mnie i Klary, wymiotowal jeszcze wielokrotnie i ogolnie noc obfitowala w atrakcje. Zmeczony, zasnal nieco lepiej okolo 5 rano, a trzy kwadranse pozniej byla juz u mnie Helenka, oznajmiajac, ze sie wyspala, chce sie ubrac i zjesc sniadanko... Ehhhh....

Tak wiec dzisiejszy dzien spedzamy w trojke - Olaf, Klara i ja. Kiedy odprowadzilam Helenke do przedszkola, dowiedzialam sie, ze Olaf jest dzis czwartym dzieckiem, ktore nie dotarlo z powodu podobnych objawow... Pozostaje miec nadzieje, ze pozostalych czlonkow rodziny choroba oszczedzi, najbardziej martwie sie oczywiscie o Mala K.. Zobaczymy.

Popijajac Smecte

Poki co mam jednak inny klopot. W wyniku wydarzen ostatniej nocy (szczegolow oszczedze), "wypadkowi" ulegl Hipcio. Dla niewtajemniczonych - Hipcio to najlepszy przyjaciel Olafa, przytulanka z ktora spedzil kazda noc, w domu i na wyjazdach, odkad skonczyl rok. Miekka zabawka wypelniona gabka, prana juz wiele razy, wyblakla, zmeczona i kochana przez Olafa miloscia wielka.

Kiedy po probie reanimacji jakiej dokonalam dzis rano, zorientowalam sie, ze Hipcio jest w stanie zaslugujacym, jesli nie na wieczny odpoczynek to przynajmniej na emeryture, i zaczelam to tlumaczyc Olafowi, strasznie sie rozplakal... Teraz chcialabym wiec znalezc jakies zastepstwo dla Hipcia, juz wyslalam za nim list gonczy ;) i... czekam na efekty.

Spiacy Krolewicz

Ciasto bananowe z orzechami

2011-11-03T21:51:00.000-07:00

Zakupione przedwczoraj banany zostaly nieopatrznie polozone w jednej misce z jablkami i malo brakowalo, jeszcze jedna noc i bylyby malo atrakcyjne. Na szczescie mam przepis na mega szybkie i dziecinnie proste ciasto z dojzalymi bananami, wszystkie jego skladniki sa zwykle w domu wiec jesli mam kilka bananow, ktore traca atrakcyjnosc robie takie ciasto ku uciesze moich dzieci.

Do zrobienia ciasta nie jest potrzebny zaden mikser, jedynie widelec i lyzka, a przygotowanie go zabiera mniej czasu niz nagrzanie piekarnika :)

Ciasto jest wilgotne, aromatyczne, podczas pieczenia caly dom wypelnia sie slodkim zapachem pieczonych bananow.

W jednej misce wymieszac:
1,5 filizanki maki

0,5 filizanki bialego cukru

1 lyzeczke sody

0,5 lyzeczki proszku do pieczenia

W drugiej:
0,5 filizanki mleka

0,5 filizanki oleju slonecznikowego

1 roztrzepane jajko

3-4 rozgniecione widelcem banany

Zawartosc obu naczyn polaczyc, dodac 100g posiekanych orzechow wloskich, wymieszac szybko lyzka do polaczenia skladnikow.

Ciasto przelozyc do keksowki, piec 45-55 min w temp 170st

Po wyjeciu z pieca skruszyc na wierzch 100g gorzkiej czekolady, ktora po krotkiej chwili sie rozpusci umozliwiajac rozsmarowanie po ciescie.

Z tego samego przepisu mozna tez zrobic mufinki, latwiejsze do zabrania do szkoly, pracy albo na piknik :)

Moj pierwszy raz..

2011-11-02T02:21:00.000-07:00

Nigdy wczesniej nie pieklam nic z ciasta drozdzowego, bo zawsze wydawalo mi sie to zbyt skomplikowane. W domu rodzinnym drozdze uzywane byly z tego co pamietam (ale pamiec mam zawodna wiec moge sie mylic) do robienia spodow do pizzy i jako kuracja poprawiajaca stan wlosow i paznokci (okropne, ale skuteczne :) )
Kiedy jednak przeszukujac moj ulubiony blog "Moje Wypieki" zobaczylam ten przepis nie moglam sie powstrzymac i wczoraj, w tak zwanym miedzyczasie, zrobilam cala blache drozdzowek z kokosem. Przyznam nieskromnie ze sa bajeczne. Wczoraj wieczorem zjadlam dwie jeszcze cieple, rano Olaf z Helenka przeszczesliwi zjedli po jednej na sniadanie, a teraz kolejne niose do przyjaciol - beda w sam raz do herbatki w poludnie.

Wyszlo mi 13 sztuk, w sam raz jak na nasza rodzine, choc tymczasowo jestesmy w skladzie 1+3, bo Ole wyjechal i wroci pod koniec tygodnia.

Ciastka z maslem orzechowym i czekolada

2011-10-30T07:24:00.000-07:00

Szczerze sie przyznam, ze nie jestem specjalna fanka masla orzechowego.

W zasadzie to kojarzy mi sie ono tylko i wylacznie z przyjazdem Taty z USA w 1989 roku. Przywiozl wtedy niewielki sloiczek Peanut Butter i pamietam tylko ze smakowalo... Ameryka ;) a przynajmniej tak mi sie wowczas wydawalo.

Bedac z Helenka na zakupach zobaczylam na polce maslo orzechowe i postanowilam kupic sloik, bynajmniej nie do jedzenia z pieczywem... Chcialam wyprobowac pewien przepis pochadzacy ze strony Marthy Stewart. Zmodyfikowalam go lekko, a z tej ilosci skladnikow wyszlo mi 25 pokaznych ciastek

1 szklanka masła orzechowego (dalam 300 g)
60 g miekkiego masła
1/2 szklanki brązowego cukru
1/2 szklanki bialego cukru
2 duże jajka
1,5 szklanki mąki pszennej
1 łyżeczka sody oczyszczonej
1 łyżeczka ekstraktu z wanilii
250 g groszkow z gorzkiej czekolady

W misce miksera utrzec maslo orzechowe, maslo zwykle oraz jasny i brazowy cukier az nabiora puszystosci, potem po jednym dodac jajka wciaz ucierajac, wlac ekstrakt waniliowy. W osobnej misce polaczyc make i sode, powoli dosypac do misy miksera, dokladnie wymieszac. Na koncu dodac czekoladowe groszki, wymieszac.

Formowac okragle kulki. Mozna do tego uzyc lyzki do lodow (moja sie zepsula i robilam ciastka recznie, z pomoca Helenki :) ). Ukladac na blachach wylozonych papierem do pieczenia- potrzebne beda 2 blachy, lekko splaszczac.

z Pomoca w tle

Piec 12-14 min w temp 170st. Studzic na kratce.

Przyznam tez od razu, ze ciastka mi smakuja. Nuta orzechowa nie jest zbyt nachalna, ciastka sa dosc miekkie, aromatyczne, a czekolada pasuje do nich wysmienicie (nie warto isc na jakikolwiek kompromis kupujac marna czekolade..).

I jeszcze jedno.. Nie wiem na ile to wiarygodne, ale Olaf probujac pierwsze powiedzial: "Mamusiu, to sa najlepsiejsze ciasteczka jakie w zyciu jadlem".

Smacznego :)

Babska sobota i Helena na zakupach

2011-10-29T05:34:00.000-07:00

Jest sobotnie popoludnie. Helenka drzemie w swoim lozku, Klara spi w wozku przed domem, tylko ja zostalam na posterunku. Panowie wybyli - Ole polecial na Jutlandie na kurs, a Olaf poszedl do Babci - mieli w planach jakas wycieczke do lasu i szukanie skarbow :)

Klara jest dzis dosc marudna i cale przedpoludnie musialam ja zabawiac, inaczej plakala i byla wyraznie niezadowolona. Helenka tez jakby nie w sosie... Wiedzialam, ze musze wymyslic jakies ciekawe zajecie dla Heleny, inaczej awantura murowana ;)

Postanowilam, ze pojdziemy na spacer...do sklepu... Odkrywcze? Wiem! :D

Moje dzieci nieczesto chodza na zakupy, staramy sie tego unikac, bo kazda taka wizyta w supermarkecie wydluza sie niemiosiernie i obfituje w zbyt wiele sytuacji konfliktowych, szczegolnie podczas przejscia przez stoisko z zabawkami i ze slodyczami. Dzis jednak mialam duzo czasu i tylko dziewczynki ze soba, Klara szybko zasnela wlozona do spiworka i moglysmy z Helenka zrobic zakupy w spokoju.

Helence spodobalo sie, ze to ONA dzis miala wozek i to ONA czuwala nad tym, aby go wypelnic. Nie zawsze byla ze mna zgodna w kwestii wyboru produktow, ale od momentu gdy w wozku wyladowaly "Mleczne kanapki", poszlo z gorki ;)

W wozku wlasnie wyladowaly Mleczne Kanapki :)

Soczek?


W kolejce do kasy

Po zakupach Helenka bardzo grzecznie wracala do domu i jeszcze chetniej poszla spac... Zastanawiam sie czy mialo to zwiazek z moja obietnica, ze jak bedzie grzeczna to po przebudzeniu bedzie na nia czekala..... :))

Klara ma pol roku :)

2011-10-28T10:47:00.000-07:00

Dzis Mala K skonczyla pol roku... Az mi sie nie chce wierzyc... Jeszcze przed chwila rozpychala sie pod moimi zebrami... Chwile wczesniej widzialam Jej malutkie serduszko na USG, a teraz... prawie siedzi, smieje sie, zaczepia, gada, turla sie, kolysze w rytm muzyki i... uwielbia swoja Mame :)

Staram sie nie myslec o tym, ze za kolejne trzy miesiace bede musiala wracac do pracy... Poki co bardzo dobrze jest mi razem z Klara w domu, mimo ze pogoda nie zawsze zacheca do spacerow, a i tak wszystkie sciezki mamy juz przetarte;)

Dlatego nie martwiac sie na zapas czekamy na kolejne wazne wydarzenia w zyciu Klary - najpierw chyba pierwsze zeby (ida juz i ida), na to ze moze wreszcie nauczy sie pic z butelki (caly czas dzielnie walczymy, ale Klara jest zawzieta i nie chce dac sie namowic), potem na wyjazd do Polski i pierwsza Gwiazdke...

:-*

Ps. Pozdrowienia dla Dany ktora zrobila nasze czapeczki :)

Ciastka z biala czekolada i migdalami

2011-10-27T22:30:00.000-07:00

Ciasteczka z migdalami i biala czekolada

Znow dostalam zamowienie na ciasteczka. Wedlug Helenki, moje ciastka smakuja lepiej niz te "kupowane", dlatego nie mialam wyboru i zaraz po kolacji zabralam sie za pieczenie.

230 g miekkiego masla
100 g brazowego cukru
50 g bialego cukru
2 lyzki cukru waniliowego
2 roztrzepane jajka
2 lyzeczki proszku do pieczenia
1/2 lyzeczki sody
200 g posiekanej bialej czekolady
150 g posiekanych migdalow (obranych)
szczypta soli

Maslo z cukrem dobrze utrzec do uzyskania jasnej, jednolitej masy, dodac jajka, stale mieszajac dodac suche skladniki, dobrze wyrobic - masa bedzie dosc gesta, maslana, blyszczaca. Ja od poczatku do konca wyrabiania uzywalam robota kuchennego ze szpatulka "K".

Po wyrobieniu formowac kuki wielkosci orzecha wloskiego i ukladac na blasze wylozonej papierem do pieczenia pamietajac o zachowaniu odstepow

Nastepnie kulki splaszczac do grubosci ok 1,5 cm

Piec 10 minut w temperaturze 180 st z termoobiegiem, studzic na kratce.

Z tego przepisu wyszly 52 ciasteczka.

Przepis lekko zmodyfikowany, z blogu Moje Wypieki

Helenka i tance

2011-10-27T20:09:00.000-07:00

Helena od paru tygodni, co czwartek, po przedszkolu, chodzi na "tance". W prawdzie tanca tam niewiele, zajecia bardziej przypominaja rytmike, ale tez nie w takim wydaniu jak ta, ktora ja pamietam (tak tak, jeszcze pamietam jak mnie mama prowadzila na zajecia na tym samym osiedlu, ale na sasiedniej jednostce, a mi sie wydawalo, ze to tak daleeeeeeeeko!).

Helenka jest jedna z najmlodszych dziewczynek w grupie, do ktorej naleza dzieci w wieku 3-6 lat. Widac, ze jeszcze nie do konca sie odnajduje, ale kompleksow nie ma... Bynajmniej ;)

Zwykle nie wolno rodzicom pozostawac na sali na ktorej dzieci tancza, ale wczoraj mi sie udalo. Teraz wiec wiem juz, ze Helenka na zajeciach zachowuje sie dokladnie tak jak...poza nimi.

Pani mowi "Helena, zostan tu i tancz na swoim miejscu", a Helenka: "A ja sobie pojde dalej", Pani: "Teraz tanczymy taniec z wiencami kwiatow" - Helena: "A ja wole ten drugi, a najlepiej tango!", Pani do kolegi Helenki: "Zlap Helene za raczki i tanczcie razem" - Helena: "A ja wole tanczyc sama"... i tak w kolko...

Mamusiu Moja - jesli to czytasz i jesli wciaz uwazasz, ze moja corka jest podobna do mnie, moze nie fizycznie, ale z zachowania - chcialam Ci niniejszym napisac, ze bardzo Cie kocham, podziwiam i kwiaty powinnam Ci slac regularnie, w duzych ilosciach...

Wielka jestes, ze ze mna wytrzymalas!

Nowy sprzet...siedzacy :)

2011-10-27T02:55:00.000-07:00

Klara od paru tygodni wyraznie sygnalizuje chec siadania. Siedzac na moich kolanach radzi sobie juz dosc dobrze, ale samodzielne siedzenie jeszcze nie do konca jej wychodzi... Po chwili, mimo staran i sprzeciwow, przewraca sie na bok i jest wtedy bardzo niezadowolona.

Postanowilam wiec pomoc nam obu - Klarze w siedzeniu, a siebie sama uwolnic od koniecznosci ciaglego trzymania jej na kolanach. Dzis rano przyszlo krzeselko, ktorego mozemy z powodzeniem uzywac do treningu siedzenia. Mozna je stosowac wraz z pasujacym stolikiem albo bez niego, mysle ze sprawdzi sie takze we wspolnych zabawach z Helenka i Olafem.